Emilie&Paul.reismee.nl

Laatste bericht uit Napels...

We zijn weer in Europa, het is nat.... Met de kou valt het hier wel mee, wel jassen aan natuurlijk. Hierbij bij laatste verhaal...

Eilat: weinig over te vertellen. Na alle Arabische steden is Eilat een heel moderne stad met een lange boulevard, veel super moderne winkels, shopping malls en cafeetjes waar we ongestoord konden internetten via een Wifi-verbinding. Tot 2 keer toe daarvan gebruik gemaakt en tussendoor de stad een beetje verkend. Heel opvallend is het vliegveld, dat midden in de stad ligt. \'s Morgens waren de vliegtuigen al laag over het schip heen gevlogen en \'s middags bleek dat dat dus niet vreemd was gezien de ligging van het vliegveld. We slenterden gewoon wat rond en stuitten opeens op landingsbaan en bij de gates. Heel typisch maar wel leuk. Prijzen ook weer europees hoog. Eind van de middag hebben we even met Wigger geskyped en hoorden dat het inderdaad loei-koud was bij jullie. Toch leuk om het thuisfront zo even te spreken. Minder leuke nieuws was dat onze geplande reis naar de VS in mei niet doorgaat, daar Yue haar visum niet rond krijgt voor de VS. Jammer, het leek ons zo leuk met z\'n vieren door de parken van de VS te trekken. Misschien later nog eens proberen. We hebben er nog over gedacht om \'s avonds in Eilat te blijven eten daar we pas om 3 uur \'s nachts terug aan boord hoefden te zijn, maar zijn toch maar gewoon terug gegaan naar het schip en daar het gewone programma gevolgd met show eten en dans. Om 5 uur \'s morgens vroeg vertrokken naar Aqaba in Jordanië. Na 3 uur varen en waren we er al. Thuis hebben we al geboekt voor een excursie naar Petra, hele dag inclusief lunchpakket. Bij de uitgang van de boot stonden 17 bussen te wachten om ons naar Petra te brengen. Een half uur eerder waren nog een aantal bussen vertrokken met mensen die de reis inclusief lunch hebben geboekt. Onze verwachtingen zijn daar volledig uitgekomen. Wat een pracht \"stad\". Je weet van verhalen en plaatjes dat je daar uiteindelijk vlak voor de gigantische ingang van een tempel staat. Maar wanneer? De weg daarnaar toe leidt via een met stenen geplaveide weg en tussen de meest mooie rotsformaties in alle mogelijke kleuren door. En elke keer weer een bochtje om etc. Onze uitstekende gids verzocht ons op een bepaalde traject 2 aan 2 rechts te gaan lopen, het pad over te steken en achterom te kijken in de richting van zijn bord. We zouden dan een afbeelding in de rotsen zien. Maar nee hoor, niemand die iets zag en nadat we weer omgedraaid waren zagen we opeens een klein stuk van de tempel recht voor ons. De verrassing was compleet. Op het plein voor de tempel een drukte van belang, toeristen, ezels, een cafe en iedereen maar foto\'s maken. Wat een kolossaal gebeuren! Na een tijdje weer door gelopen en allerlei hol-woningen gezien, koningsgraven, een enorm amfitheater, overblijfselen uit de diverse overheersingen, allemaal relatief kort geleden ontdekt. Op de terugweg konden we ons eigen tempo bepalen en nog meer foto\'s maken. We hebben er volop van genoten en ik denk dat we daar zeker nog eens terug zullen komen. Zoals verwacht een van de hoogtepunten van deze reis.
\'s Nachts gevaren naar Sharm el Sheikh waar we eerst wilden gaan snorkelen, maar later hebben besloten mee te gaan naar het st Catarina Klooster midden in de Sinai woestijn. Dit klooster is heel oud en dankzij een overeenkomst met de omringende landen nooit aangevallen. De kerk en het museum mocht we van binnen bekijken. Helaas niets fotograferen. In verhouding tot de lange busrit een beetje teleurstellend. Maar goede hoop voor de dag erna: weer naar een klooster, maar nu in het westelijke woestijn gebied van Egypte, the Anthony Coptic Monastery. Prachtig klooster, nog bewoond door meer dan 20 monniken, die geheel zelf-supporting zijn. Eten, meubelen, kruidendranken, kaas en wijn. Alles zelf gemaakt. We kregen allemaal een stuk brood om te proeven. Heerlijk! Een monnik gaf uitleg in het engels, we mochten overal in en konden ook alles fotograferen. Ook dit klooster is heel oud (3e eeuw). De havenplaats (Sokhna) waar het schip lag stelde overigens helemaal niets voor, maar was als technische stop ingelast omdat Alexandrië uit de route gehaald was. Sokhna is de laatste haven voor het begin van het Suezkanaal. 162 km lang waar we 11 tot 14 uur over zouden doen. Bij het wakker worden zagen we de woestijn alweer en voeren we heel langzaam. Paul en ik zijn direct onze rondjes gaan lopen op het dek, daarna douchen en ontbijten en voor de rest vanaf ons ligbed de omgeving bekijken. Halverwege is een meer, het Bittermeer, waar de schepen die van noord naar zuid varen op ons, en na ons de rest van het konvooi, moesten wachten omdat 2 schepen elkaar niet kunnen passeren. Rond een uur of 4 gingen we luid toeterend het Suezkanaal uit bij Port Said en de Middellandse Zee op op weg naar Italië. 2 zeedagen voor de boeg waarop we heerlijk weer hebben gehad, lekker lezen, puzzelen en kletsen op een van de dekken. s middags met een quiz meegedaan en die gewonnen. Prijs een heuptasje van Costa. \'s Avonds de gebruikelijke shows. Die van half 8 zijn wel aardig (zang of dans), aan die van 11 uur \'s avonds is niets in, goedkope Italiaanse onzin! Tijdens het eten hebben de obers op een van de avonden gezongen en gedanst, werd er door ons met de servetten gezwaaid en een polonaise gelopen met alle obers. De avond daarop werd het toetje op een speciale manier gepresenteerd met kleine fakkeltjes. Ach ja, als je maar leut hebt he! Gistermiddag (zaterdag) door de straat van Messina gevaren, het smalste stuk zee tussen Sicilië en het Italiaanse vasteland. Was erg mooi, we hebben veel foto\'s gemaakt bibberend en wel op het voorste dek. Oei wat koud!.Voorbode voor maandag denk ik. En nu zijn we een ochtendje in Napels, even deze tekst weer op de site zetten. Berichten zeggen dat het \'s morgens gaat regenen. Ben benieuwd. Hebben al 3 weken zon! En dan maandag om 9 uur van boord, met de bus naar Milaan en \'s avonds om een uur of 7 of half 8 vliegen naar SPL. Hoop dat we nog even in de gelegenheid zijn Milaan te verkennen.
Dit is ons laatste verslag vanaf de cruise. Ik denk dat er nog wel een slot volgt van huis uit. Prettige Paasdagen en tot volgende week, Daaaag!

Eindelijk het vervolg van onze reis door het Midden Oosten

Hallo, Muscat en dagje op zee zijn alweer voorbij. Muscat is een leuke stad met meerdere kernen. Wij kochten in Nederland de tickets al voor de hop-on-hop-off bus. Helaas is de halte niet direct bij het schip maar een kwartiertje lopen en slecht aangegeven. De route is mooi, maar een van onze doelen is het vinden van een plaats met wifi om het vorige bericht te versturen. Wij hadden doorgekregen dat dat het geval was bij de derde stop en ja hoor daar zagen we de Starbucks, goede ervaringen mee, dus geregeld! Nee dus... Een raar systeem via je telefoon, terwijl mijn verhaal op de ipad staat. Werkte van geen meter. In de omgeving daar wat winkelcentra bekeken, veel souvenirs en spulletjes uit India en andere Aziatische landen. Aan de overzijde van de straat nog zo\'n centrum en daar vonden wij ook een crêperie, waar we een hapje wilde eten en..... met prima wifi verbinding. Wigger via Facebook online gesproken en mijn verhaal verstuurd. Erg blij dat dit toch nog gelukt is. Daarna de route vervolgd door Muscat, terug naar de kust. Paleis van de Sultan bezocht, waar Beatrix, Willem Alexander en Maxima hebben gelogeerd een paar weken geleden. Helaas mochten we er niet in. Aan weerszijde van het paleis nog restanten van heel oude forten. Een daarvan deed ons een beetje denken aan een klein stukje Chinese muur. Aan het eind van de route gelukkig nog wat tijd over om de grote Soek te bezoeken. Veel shops gesloten, pech? Nee hoor na 4 uur, na het gebed, gaan de winkeltjes iedere dag weer open. Wat kleurrijk, prachtige plafonds met mooie lampen en leuke winkeltjes. En Dees, we hebben een vingerhoed, een heel speciale. Hoe speciaal blijft een verrassing. In de shuttle bus naar ons schip zitten een paar onbekende Nederlandse knullen, die wat zitten te geinen over stiekem mee gaan op onze boot en zo. We komen aan de praat en het blijkt dat zij bij de marine werken. In de haven ligt \" De Ruyter\", die gedurende een aantal maanden in dit gebied rondvaart op zoek naar piraten. Zij zijn al sinds januari op pad en komen in juni pas weer thuis. Helaas kunnen we op hun verzoek \'s avonds aan boort van hun schip een borrel te drinken niet ingaan omdat we om half 6 al weer vertrekken. Nou ja..... dat gebeurt dus niet want we hebben een technische storing en vertrekken pas om een uur of 10. Geen informatie over het hoe of wat, dus allerlei rare geruchten. Het juiste verhaal van het oponthoud kennen we nu nog steeds niet. Vandaag de eerste zeedag, een beetje uitgeslapen, ontbijt en daarna op zoek naar een plaatsje buiten op het dek. Waren bang dat alles al bezet zou zijn, maar dat viel reuze mee. Heerlijk plaatsje gevonden en daar de hele dag liggen lezen, puzzelen en zonnen. Resultaat: lekker kleurtje en hier en daar is het misschien toch iets te hard gegaan. Maar dat voelen we vanavond in bed wel. Om half 8 nog even een show gezien van een buikspreker die in 6 verschillende talen ons bezig hield. Waanzinnig knap gedaan. En nu.... 9 uur en dus tijd voor het diner met Anneke en Peter. Daaaag.
Ok we zijn inmiddels weer 2 zeedagen verder. We hebben er nog een te gaan voordat we zaterdag 23 maart eindelijk weer eens aan wal kunnen en hopelijk dit verhaal kunnen versturen. Over de afgelopen 2 dagen niet echt heel veel te vertellen. Tot nu toe liggen we \'s morgens meestal in het Lido tot een uur of 1 en gaan na de lunch lekker even rustig lezen of puzzelen in de hut. Eind van de middag weer naar buiten, bij een bar een kop koffie halen en daarna aan de borrel. Keuze genoeg daarin. Iedere dag is er een cocktail van de dag, maar een Mojito en een Bananen Bayleys gaan er bij ons ook goed in. Iedere dag zijn er veel activiteiten, zoals dansles, kaarten, knutselen, maar daar hebben we meestal geen zin in. Gisteren verzorgde Ada, de Nederlandse gastvrouw hier aan boord een quiz met 20 vragen over de reis. Was leuk en ook best wel moeilijk. Staat voor volgende week nogmaals op het programma. Om een uur of 6 gaan Paul en ik naar het achterste dek waar heerlijke luie stoelen en banken staan. Daar drinken we dan nog een drankje en genieten van de koele avond. Heerlijk. En meestal gaan we dan nog even naar de show om half 8 en dan diner om 9 uur. Vanavond is het weer galadiner, dus pakkie deftig en 2 dagen geleden thema avond met keuze uit witte kleding of Arabisch. Daar wij zo iets al vermoeden hebben wij onze kleren van vorig jaar Egypte meegenomen en die aangetrokken. Gelukkig waren er meer. Sommigen hadden ook in Salala nog iets van een Arabische hoofddoek oid gekocht. Was leuk.
Gisteren lagen we opeens nagenoeg stil. Mensen gingen over de railing hangen en foto\'s maken. Bleek dat wij commando troepen aan boord hadden gehad ivm gevaar op piraten in de zeeën rondom Jemen. Eerder hebben we een heel verhaal met instructies gekregen wat te doen als we toch door piraten overvallen zouden worden, maar gelukkig er is niets gebeurd en de commando\'s werden gisteren weer van boord gehaald door kleine bootjes van de kustwacht. Gisteren ook de mededeling gekregen dat we niet via Alexandrië gaan in verband met onrust aldaar. Jammer en we snappen het ook niet helemaal daar de excursies overmorgen vanuit Safagra naar Luxor en volgende week vanuit Sharm el Sheik naar Cairo en de piramiden wel gewoon doorgaan. Maar goed in plaats van Alexandrië gaan we nu naar Sokhna, een plaatsje ten zuiden van het Suez Kanaal en van waaruit ook weer diverse excursies worden georganiseerd. Eerst maar eens op internet rondneuzen wat daar te beleven is. Meer nieuws op dit moment niet te vertellen. \'s Morgens hebben we dan \" vrij \" zodat we de stad even in kunnen om een wifi-adresje te zoeken en \'s middags gaan we met een excursie richting Hurgada, daar de woestijn in, bij de bedoeinen op bezoek en genieten van de zonsondergang. Wel weer fijn zo\'n actieve dag.
Ons laatste zeedagje is aangebroken. In de Today, de dagelijkse boordkrant waarin alle programma onderdelen van die dag vermeld staan, staat voor vanavond als kledingadvies/-thema: gemaskerd dan wel kleurrijk. Onze tafelgenoot, Peter, schijnt gisteren een masker geschilderd te hebben. Ik heb toevallig een felroze broek met dito shirt bij me. Iedere dag weer een verrassing welk kledingadvies gegeven wordt.
We lopen tegenwoordig iedere ochtend 20 rondjes over het dek (3 KM) en zetten de wekker om 7 uur. Daarna douchen en dan ontbijten. Het is vandaag super rustig buiten op het dek, de dekstoelen worden weer netjes in rijen opgesteld, de handdoeken neergelegd en er zijn een paar vroege vogels die hun favoriete stoelen alvast reserveren (is verboden, maar men stoort zich daar toch niet aan). Ook het aantal lopers is beperkt. Lekker gelopen en terug naar de hut. Maar..... de rust, de relatieve koelte zaten me niet echt lekker. TV even aangezet, en ja waar ik al bang voor was is dat we gisteravond de tijd verkeerd hebben aangepast. We dachten dat de tijd vannacht een uurtje doorgedraaid moest worden, maar het was dus achteruit. Heel logisch want we begonnen met 3 uur extra, er is al een uur vanaf en vannacht dus nog een. Maar ja gevolg is wel dat het niet 7 uur is maar 5 uur en dat we tegen 6 uur buiten lopen en om half 7 weer terug zijn. Wat een blunder........;-)))

En nu maar hopen dat we morgen internet/wifi vinden zodat we dit bericht kunnen versturen. Helaas, Safaga is een stoffige stad. Het is zaterdag, grootste deel van de winkels is gesloten, dus nu ook een slapende stad. Hier en daar wat fruitstallen met mannen in jurken erachter, die ook nog niet eens gefotografeerd willen worden. Het \"centrum\" was denk ik zo\'n 20 minuten lopen en daar hebben we ook nog 20 minuutjes rond gestiefeld. Niet echt een leuke haven voor cruise-passagiers. Voor vanmiddag hebben we gelukkig de jeepsafari geboekt richting Hurghada. En morgen nieuwe kansen voor internet in Eilat. Misschien dat ik vanavond nog een stukje over de jeep-safari kan pennen. We zien wel. Ja dus, we zijn om half zeven thuis gekomen en drinken nu een heerlijke kop koffie. De borrel komt later wel. Het was een zeer geslaagde trip. Er stonden 10 jeeps klaar, in iedere jeep 6 personen met de gezichten naar elkaar en bij lange na niet zo comfortabel als de vorige jeep-safari. De eerste 35 km gaan over een soort snelweg. Wel zitten er overal van die akelige drempels is de weg, dus stuk scheuren en dan hard afremmen en dat liefst vlak achter de voorganger aan: bumper-kleven van hoog niveau! Dan links af en we zitten midden in de woestijn, deze keer geen rode zand woestijn maar een grijze rotsachtige woestijn. Hier en daar wat heuveltjes, maar aan de horizon een enorme bergketen. Deze woestijn kent geen wegen, alleen maar karrensporen. Onze chauffeur maakt er nog een paar bij en wij worden aardig door elkaar heen geschud. Handgrepen zijn er niet, dus ik hield me vast aan Pauls knieën, die tegenover me zat. Foto\'s maken lukte al helemaal niet in zo\'n hobbelende auto. Na een tijdje een fotostop bij een grote boom te midden van een troosteloze dorre woestijn. De heuvels om ons heen zijn mooi van kleur. Daarna doorgereden naar een Bedoeinen dorp, althans een nederzetting gemaakt voor de toeristen. Soort openluchtmuseum waarbij we een heel duidelijke uitleg kregen over de hutten, een bakkerij, het dagelijkse leven van de Bedoeinen, hun geloof, huwelijk etc. Voorbeeld waarom de mannen en vrouwen niet samen in de moskee mogen staan/zitten: als ze samen in de moskee zijn worden de mannen teveel afgeleid door het vrouwelijke schoon en vergeten ze te bidden. En waarom mag een man meerdere vrouwen hebben en de vrouwen maar een man? Als een kind aan de moeder met meerdere mannen vraagt wie is nu mijn echte vader kan ze daar alleen maar naar gissen, terwijl een kind van een man met meerdere vrouwen altijd weet wie de vader is. Verder konden we daar nog kameel (eigenlijk dromedaris) rijden en souvenirs kopen. Alles komt ten goede aan het bedoeinen-volk. Even na 5 uur weer weggereden richting hoofdweg en gestopt toen de zon bijna achter de bergen verdween. Prachtige lange schaduwen en mooie kleuren. Van een van de foto\'s ga ik een afbeelding laten maken voor de fotowedstrijd. En nu dus weer aan boord, straks lekker hapje eten en dan slapen. En als we morgen ochtend wakker worden zijn we in Israel, in Eilat. Tot dan.

Tot horens en groetjes van 2 genietende mensen.

PS we hebben wel met jullie meegeleefd die dagen dat het zo koud en akelig was. Gaat het nu wat beter? Zo niet dan nemen we tweede Paasdag wel wat mooi weer mee :-). Oei hoor net van Wigger dat het vandaag min 3 is in Deventer met gevoelstemperatuur van min 11. En hier in Eilat is het 24 graden in de schaduw. Ik heb echt heel erg met jullie te doen en kan me voorstellen dat jullie hier schoon genoeg van hebben. Heel veel sterkte!!!!

Onze eerste kennismaking met het Midden Oosten

Daar zijn we dan voor de eerste keer. We hebben al weer een paar dagen achter de rug, dus hoog tijd om wat te vertellen. Maandagochtend met de trein naar Schiphol. Tjeetje wat is het koud. Gaan we naar de warmte toe maar moeten we ivm de kou in NL dikke kleren aan! Hoor vandaag (woensdag) dat het in NL nog steeds erg koud is en zelfs sneeuwt? Succes jullie. We hebben zondag al online ingecheckt, dus alleen nog koffers afgeven en door de douane. Nog even terugkomend op het inchecken (zo\'n 28 uur voor vertrek) blijken dat er, op een rij na, geen 2 seats meer naast elkaar beschikbaar te zijn. Dus maar snel rij 28 2 stoelen naast elkaar geblokt en in het vliegtuig zelf veel klagende mensen dat bijv. echtparen rijen van elkaar verwijderd zitten. Beetje slordig! Maar goed, redelijk op tijd vertrokken en zo\'n 6 uur later geland op het vliegveld van Dubai. Daar is het dan inmiddels 12 uur \'s nachts. Een uur later, slome douane en trage bagage afhandeling,in de bus voor een kort ritje naar de haven. Daar bagage afgegeven en weer in de rij voor inschrijving aan boord. Rond een uur of 2 eindelijk in de hut. Geen zin nog om te slapen dus schip een beetje verkent, bij het zwembad nog een bar gevonden waar we drank en hapjes (kaas, worst en brood) konden krijgen en uiteindelijk, na de koffer nog uitgepakt te hebben, om 4 uur naar bed en slecht geslapen. Pfffff wat is vakantie toch fijn! Volgende ochtend ontbijt (verkeerde restaurant, willen buffet maar moeten nu alles ouderwets bestellen) en naar buiten. We hebben namelijk in NL al tickets besteld voor de hop-on-hop-off bus in Dubai, Abu Dhabi en Muscat. Een makkelijke manier om een eerste indruk te krijgen van een stad en waarbij je zelf kan bepalen bij welke halte(s) je er uit wilt en waar en hoe laat je de bus weer wilt oppikken. In eerste instantie zijn we langs de boulevard de kant opgegaan van het Palm-eiland, langs heel veel \"toren hoge\" gebouwen, de ene nog bijzonderder dan de andere. Op Palm eiland even hotel Atlantis in geweest. Mooi, mooier, mooist en groot, groter, grootst! En zo kan je nog even doorgaan met superlatieven! Bij de tweede tocht is een rondvaart in een Dhow (een authentieke houten boot) inbegrepen en komen we in het oudere deel van Dubai terecht (de Creek). Een lange dag, maar wel veel gezien. Om half 6 weer aan boord en toen was het tijd voor de \"sloepenrol\". In gewoon Nederlands: hoe om te gaan met de reddingsvesten. Werd meer een lachertje dan een serieuze bezigheid. De vesten hadden we snel aan, maar helaas waren een paar excursie bussen nog niet terug, Dus ruim een half uur wachten met vesten aan.... pff warm. En de reddingsboten hebben we niet gezien. Beetje vreemd allemaal. Ondertussen is het schip vertrokken uit Dubai met bestemming Abu Dhabi. Behoorlijk wat deining, maar geen sprake van zeeziekte.
Voor het avondeten hebben wij gekozen voor het diner om 9 uur. We zijn ingedeeld bij een ander Nederlands echtpaar. Erg gezellig en genoeg te babbelen. Eten is verrukkelijk, oppassen natuurlijk om niet te veel te eten. Na afloop nog een kopje koffie in een van de bars en naar bed. Nu wel heerlijk geslapen. We werden wakker door het vastmaken van de trossen in de haven van Abu Dhabi. Vandaag wel ontbijtbuffet. Heerlijke omelet laten klaarmaken met tomaat en kaas. Zeer uitgebreid allemaal. We willen vandaag wat vroeger met de bus mee. Eerst weer een stuk langs de boulevard. Halverwege uitgestapt en een stuk gaan lopen oa door een oude wijk waar nog veel kleine winkeltjes zijn. Leuk! Na een tippel van zo\'n half uur bij de volgende halte weer opgestapt, nou ja we stonden op het verkeerde punt zoals de chauffeur ons nogal bits meedeelde maar hij nam ons gelukkig wel mee. Door gereden tot aan een soort openluchtmuseum, met allerlei ambachten, hutjes, bedoeïen tenten etc. Gelukkig vonden we daar ook nog 2 magneten voor de koelkast (Dubai en Abu Dhabi). Nu ik dit schrijf (vrijdag) en weer 2 plaatsen verder zijn, is het bij deze 2 gebleven. Desiree, de vingerhoedjes kan je voorlopig dus ook vergeten. Nog niet gezien! Ok verder met Abu Dhabi: van het openluchtmuseum gewandeld naar de Marina Mall. Een enorm complex met de meest dure merken-winkels, Starbucks, restaurants etc. Alles met marmeren vloeren. Een lust voor het oog. We zijn ook de bijbehorende toren in geweest en hadden daarvandaan een prachtig zicht op de stad en daarachter de dorre woestijn. Ook krijg je een aardig overzicht van wat er allemaal nog in aanbouw is. En dat is veel..... crisis hier? Ze zeggen van wel, we hebben ook het idee dat de bouw hier en daar stil ligt, maar Dubai en Abu Dhabi blijven groeien. Na de lunch (Starbucks koffie en koek en wifi-verbinding) met de bus verder naar de grootste moskee van de Verenigde Arabische Emiraten, en de op 8 na grootste moskee van de wereld. Pachtig, 57 witmarmeren koepels, 4 minaretten. Van binnen en van buiten marmer met bloem motieven. Binnen een handgeknoopt Perzisch vloerkleed van 5600 vierkante meter en een prachtige kristallen kroonluchter. Ik moest daar een zwarte abaya (mantel) aan en natuurlijk mijn hoofd bedekken. Abu Dhabi is verder bekend door de Formule-1. De baan ligt op een apart eiland Yas. Zijn we niet geweest, maar had wel gekund met een excursie via Costa cruises. Een mooie invulling weer van onze tijd. Maar net als in Dubai blijft er nog veel te bekijken over. \'s Avonds weer diner aan boord en weer heerlijk geslapen. Donderdag op tijd op, de eerste excursie via Costa staat op het programma. We zijn in Khasab in Musandam aangekomen, het noordelijkste deel van Oman en ingeklemd tussen 2 staten van de Verenigde Arabische Emiraten Dubai en Fujairah. Ligt aan de straat van Hormuz op slechts 45 km van Iran. Vanuit de haven is er een enorme (illegale) handel gaande naar en van Iran. Sigaretten, elektrische apparaten gaan naar Iran en uit Iran komen schapen en geiten en plastic huishoudartikelen. Vervoer gaat met Iraanse speedbootjes. De handel vindt plaats direct naast onze boot, pieren vol met ingepakte balen goederen en heel veel bootjes. Aan de einde van de dag zijn de pieren wat leger, de bootjes weg en kan de handel de volgende dag weer opnieuw beginnen. De Iraniërs mogen wel aan land, maar alleen in de oude soek. Klaarblijkelijk wordt deze illegale handel oogluikend toegestaan. Wij hebben een excursie geboekt voor een tochtje op een dhow naar een van de baaien bij Khasab. Gelukkig konden wij nog net een plaatsje bemachtigen op een kussen op het bovendek. Heerlijk windje en varen maar. Na een klein stukje varen werden we begeleid door een aantal dolfijnen, die duidelijk te zien zijn ook onder water. Grotere en kleinere zwommen een tijdlang met de boot mee. Bij een eiland, eerste telegraaf-basis voor de Engelsen in 1860 voor de verbinding van Londen naar Bombay konden we zwemmen. Paul dook ook het water in (23 graden maar wel koud volgens hem). Rondom de baai liggen wat (heel) kleine nederzettingen. Deels zijn dit nu dode plaatsen, in andere wonen nog wel wat mensen maar er zijn geen winkels,scholen en zo. Het zijn voornamelijk vissers die er nog wonen. Na 3 uur weer terug aan boord en voor de eerste keer gelucht aan boord. Buffet, goed verzorgd en veel keus. Daarna nog even met de shuttle bus naar Khasab zelf, maar dat stelt helemaal nets voor. Een paar winkeltjes zijn open. Voornamelijk Indiërs die hun waar, lange jurken, hemden, petten etc voor een appel en een ei aan de man proberen te brengen. Niet echt interessant. Weer terug naar de boot en nog even in de schaduw op het dek liggen lezen. Daarna weer eten en naar bed. We missen trouwens iedere dag de show daar we dan in de hut liggen uit te rusten van de dag voordat we aan tafel gaan. Na het eten is er voornamelijk muziek (bandje) in de lounges. En dat brengt ons bij vandaag, vrijdag de 15e maart. De dag van de 4x4 jeep safari in de woestijn. We zijn in Fujairah, weer een van de Verenigde Arabische Emiraten. De haven is een eind van de stad verwijderd en volgens de informatie die ik al in Nederland heb verzameld, niet zo interessant. Aangezien we proberen zo veel mogelijk verschillende excursies te maken, is de 4x4 jeep safari voor ons ideaal. En wat hebben we een geslaagde tocht gehad. Met 16 grote 4-wheeldrive auto\'s met airco reden wij richting de woestijn. In onze auto, de laatste in de rij, chauffeur met walkie-talkie om contact te houden met de voorste auto en eventuele panne-gevallen behulpzaam te kunnen zijn zaten we met z\'n vieren. Luxe, heel ruim, en ik lekker voorin. Eerst door de bergen, kaal, rotsen, hier en daar een Wadi met palmen (dadels) en behoorlijke hoogte verschillen. Halverwege een fotostop, en weer verder naar een kamelen farm. Vervolgens de woestijn in en ja hoor, daar gingen we dune-bashen: de zandduinen scheren. Officieel is het \"follow the leader\" maar daar wij de laatste waren, maakte onze chauffeur zo nu en dan een extra bochtje.... gillen lachen en super spannend! Ergens zat een van de auto\'s al vast in het zand, daar moest onze chauffeur dus assistentie verlenen. Passagiers eruit, en andere chauffeur weer helpen los te komen. Bij een rots, (Camel rock... ach what is in a name, ik zag er nog wel een kamelen kop in maar Paul dus niet) even er uit om foto\'s te maken en sokken aantrekken omdat het zand echt bloedheet is. Niet te doen met open sandalen. Daarna weer verder zandduintje op en af, schuin en recht, stijl en met een scherpe bocht... Super!!!! Bij een volgende stop zagen we allemaal afbeeldingen van fossielen in de rotsen. Visgraten en allerlei vormen schelpen. Weer verder met scheuren door de woestijn en onze chauffeur maakte nog meer uitstapjes, hetgeen volgens hem kon omdat hij laatste man was. Wij voelden ons dus echte bofkonten! Daarna een heerlijk lunchpakket opgepeuzeld met stukken kip, somoa\'s, verse groene salade, verschillende soorten brood, drinken etc. Heel goed verzorgd. En toen richting boot, waar we nu weer zitten bij het zwembad, in de schaduw met een glas mujito en alweer doorvarend naar Muscat in Oman. Vanavond hebben we galacocktail en - diner met de kapitein. Ik ga dus zo naar de hut om het woestijnzand uit mijn haren te wassen en me op te tutten voor vanavond. Morgen zoek ik in Oman een internetcafe of een plek met sterke wifi om dit bericht te versturen. Zondag zitten we een dag op zee en dinsdag t/m vrijdag ook. Weinig kans om dan berichten te sturen.
Ik zou dus zeggen bye bye tot vanuit Egypte of zo! Daaaag

Ps een \"heerlijke \" plek om te internetten, namelijk bij een creperie

De boot in............

De boot in? Ja, over 5 dagen, 11 maart en deze keer een dag na mijn verjaardag, gaan wij weer eens een cruise maken. Drie weken varen in het Midden Oosten. Ik heb al een route kaartje gemaakt, zodat jullie ons weer kunnen volgen. Ik vind het alleen leuker om alvast een tipje van de sluier op te lichten! Hoe toepasselijk!

Tja hoe kom je er nu weer bij deze reis te maken? Paul en ik ontvangen beide de nieuwsbrief van KRAS Reizen. Maanden geleden zag ik dat ze een 3-weekse cruise aanboden in het Midden Oosten tegen een heel schappelijk prijsje. Tussen neus en lippen Paul verteld dat ik dat gelezen had en een dag of 2 later las hij de aanbieding ook en was natuurlijk ook meteen enthousiast. Niet veel later zaten wij bij het reisbureau en boekten deze reis. Blijkt dat KRAS een kleine 200 passagiers op deze reis heeft geboekt. Dus te midden van veel Italianen (Italiaanse rederij) zullen we toch ook veel Nederlands horen spreken en kunnen we er niet alles uit flappen! We hebben een buiten hut, helaas zonder balkon. Maar ja zo’n boot is omringd door enorme dekken, dus we kunnen vaak genoeg buiten zitten. En wat dacht je van de temperatuur? Rondom de dertig graden. Goed insmeren dus. De eerste week komen we iedere dag in een nieuwe stad aan, via de maatschappij kan je dan excursies boeken. Maar wij hebben al besloten om in Dubai, Abu Dhabi en Muscat (Oman) zelf op stap te gaan om de stad te bekijken. In Khasab (ook Oman) gaan we wel met een excursie mee op een Dhow varen langs de daar blijkbaar hele mooie kusten met fjorden en zo en als we mazzel hebben zwemmen de dolfijnen met ons mee. In een van de staatjes van de Verenigde Arabische Emiraten (Fujayrah) gaan we mee met een 4 x 4 tocht de woestijn in en brengen dan ook een bezoek aan een Wadi. Na Oman volgen 4 dagen op zee, dus daarna zien we dan wel weer verder. In Egypte kan je naar Luxor, zijn we vorig jaar geweest. Eilat zullen we waarschijnlijk ook zelf verkennen, maar naar Petra in Jordanië gaan we zeker met een excursie mee. Verheugen we ons nu al op. We zijn ook nog een dagje in Sharm el Sheik en hopen dat we daar kunnen snorkelen of zo. Tot slot nog een dagje in het Egyptische Alexandrië en na 2 zeedagen een dagje Napels en uiteindelijk gaan we in Genua weer van boord. Heen- en terugreis vliegen we met de KLM resp. naar Dubai en vanaf Milaan. Een heel gevarieerd programma dus en naar allemaal nieuwe bestemmingen.

Het schip: De Costa Neo-Romantica van Costa Cruises. Hieronder een link, waarmee je het schip live kunt volgen. Klik op tab Webcam en volg ons!

http://www.costacroisieres.be/bd/costa_neoromantica.html#1

Hierop kan je dus ook alle faciliteiten van het schip zien, dus ben je geïnteresseerd struin dan maar wat rond op deze site. Ik ben er nog niet achter in hoeverre we gemakkelijk onze verhalen kwijt kunnen. Ik denk dat dat wel zal meevallen in de grotere plaatsen in internet café’s. We zien dus wel. Onderweg zullen we de verslagen in ieder geval bij houden zodat als we een mogelijkheid zien we meteen actie kunnen ondernemen.

Een ding is heel zeker…….. we gaan volop genieten!

NICE

Goedemorgen lieve vrienden, Wij zijn gisteren terug gekomen van ons eerste reisje in 2013. Via Transavia (goedkope stoelen) zondag 10 februari naar Nice gevlogen. Een uur en veertig minuten vliegen, bagage ophalen en met de bus in een half uur naar het centrum. Wat een genot zo\'n korte reistijd! Hotel Lafayette (3***) heel centraal t.o.v. boulevard, de haven en de oude stad en midden in het centrum. Ruime kamer, maar het lijkt alsof de ramen wagenwijd openstaan, want alle geluiden van buiten denderen gedurende 24 uur je kamer in. Ontbijt gewoon lekker buiten het hotel, want dat is lekkerder en goedkoper. Wat maakt Nice (en Frankrijk) zo speciaal? Nice heeft een heel erg leuke oude stad. Als je bedenkt dat Nice tussen de 13e en de 19e eeuw bij Italie hoorde, kan je je voorstellen dat er veel Italiaanse invloeden nog zichtbaar zijn. Dit deel schijnt een tijdlang verwaarloosd te zijn geweest, maar sinds de jaren 90 weer helemaal opgeknapt. Een lange rechte straat, cours Saleya, dient als markt en als plek met aan weerszijde een aaneenschakeling van restaurants. De grote marktkramen van overdag worden omgebouwd tot 'overdekte' terrassen voor lnch en diner en bars. Fantastisch concept en we zijn er dan ook vaak geweest. 2 keer voor een heerlijk ontbijt met vers gesneden bruin brood,3 soorten eigen gemaakte jam, Yoghurt, sap en thee. Eenmaal binnen gezeten en de laatste dag zelfs buiten in het zonnetje. We hebben er koffie gedronken, in 3 verschillende restaurants gegeten: Bistro, vis en italiaans en elke keer weer even lekker. Elke maandag is er een antiek- rommelmarkt. De overige dagen bloemen - planten- streekprodukten zoals fruit, groenten, maar ook uit de Provence zeepjes, lavendel, en allerlei snoepwaar. Als je niet oppast schiet je je camera alleen daar al vol (tenminste vroeger). Verder in dit deel heel veel kleine smalle straatjes met allerlei winkeltjes, etenswaar en leuke hebbedingetjes. Voor mode, kleren en zo kan je beter naar het centrum waar alle modehuizen vertegenwoordigd zijn. Ook pleintjes, kerken en andere mooie gebouwen ontbreken natuurlijk niet. Ook hier hebben we heel wat rondgestruind. Even verder op ligt een wat hoger op gelegen park met een grote waterval en restanten van een kasteel. Hier vandaan heb je een prachtig uitzicht op de stad en aan de andere kant op de haven van Nice. Voor de wat luiere mensen onder ons is er een lift naar boven.

Even buiten de oude stad is Place Massena, een groot plein met enorme gebouwencomplexen erom heen met daaronder arcades met winkeltjes etc. Dit plein is nu geheel omgetoverd tot tribunes i.v.m. de carnaval die in Nice is van afgelopen vrijdag 15 februari gedurende 3 weken. Optochten met praalwagens staan gepland voor de komende dagen. Ben er niet echt rouwig om dat we dat zullen missen. Afgelopen vrijdag (opening van het carnaval) banjerden we door een laag confetti en was het erg onrustig op straat. Buiten het centrum zijn we geweest in de wijk Cimiez, bus heen (berg opwaarts) en wandelen naar beneden. Het is de chique wijk van Nice, schitterende oude en heel grote villa\'s, zeg maar gerust paleizen. Vroeger waren dit ook hotels! Ziet er allemaal na renovatie goed uit. Appartementen in deze gebouwen worden nu verhuurd en verkocht. Op de heuvel ligt het (gratis) museum van Matisse, prachige schilderijen en beelden. In het park hebben wij in het zonnetje en snack gegeten en zijn toen naar beneden gelopen naar het museum van Chagall (betalen), eveneens met prachige schilderijen van voornamelijk bijbelse taferelen in heel heldere kleuren. In een ander deel hebben we de Russisch orthodoxe Kathedraal (begin 1900) bezocht. Doeken om het hoofd, binnen heel mooie iconen, muurschilderingen en houtsnijwerken. Men zegt dat dit de grootste kathedraal is buiten Rusland.

Wij zijn een dagje met de bus (1 euro per keer) op en neer geweest naar Monaco. Op het chique plein voor het Casino ligt links het Café de Paris en rechts het hotel de Paris. Daar ik natuurlijk weer eens naar de WC moest, waren we verplicht (!) op het teras van Café de Paris koffie te drinken. En wat denk je.... 2 koffie voor 16 euro! Was dus een duur rondje plassen! Maar binnen, daar zat de chique van Monaco en omgeving te lunchen in extravagante kleding en bontjassen enzo. Leuk om te zien en langs te lopen, maar voel me daar niet thuis. Op het terras heb je daar gelukkig minder last van. En die auto\'s die daar rond rijdem: duur, duurder en duurst. Kwak je auto maar neer voor het Casino, iemand van het Casino parkeert hem dan keurig voor je! En dat gewoon om een uur \'s middags! Naar beneden gelopen naar de haven, daar een heerlijke crepe gegeten en daarna naar het paleis boven op de berg. Wat rondgeslenterd en door het park en langs de kathedraal weer naar beneden en daar de bus terug aar Nice genomen.

Oh ja en als je er toch bent, ga dan ook als er plaats is een avondje naar de opera. Die Zauberflöte stond op het programma en er waren nog kaartjes voor niet genummerde stoelen in het nokje van de zaal voor.... 12 euro. Doen dus. We waren er vroeg dus beneden voor de lift in de rij wachten voordat we naar boven mochten. Maar dat er al zoveel mensen stonden viel een beetje tegen. Lift vol natuurlijk en toen dus maar de trappen genomen naar boven. Pffff wat een onderneming. Daar op de bovenste ring blijkt dat alle stoelen pal voor het toneel wel nummers hebben en dat we dus geheel recht of links moeten gaan zitten. Zo snel mogelijk naar rechts gelopen en gelukkig nog stoelen gevonden op de voorste rij. Zit je op de 2e rij dan zie je helemaal geen fluit, en wij konden hangend over de balustrade nog iets van het toneel zien. Muziek en gezang is natuurlijk overal goed te volgen. Wij zijn onze stoelen niet meer af geweest ook niet in de pauze, bang dat andere ze zouden inpikken.

We hebben goed weer gehad, de eerste dag regen en koud maar met een plu ging het wel. Vanaf dinsdag zonnetje en beschut zittend op terrasjes was het heel goed te doen.

Zo zijn we weer even bijgepraat. Over een paar weken komen we terug, want dan gaan we een cruise maken vanuit Dubai, via een paar havens in Oman, om Jemen heen, bezoeken we een paar havens in Egypte, in Israel (Eilat) en Jordanie voor een bezoek aan Petra. Dan door het Suezkanaal naar Alexandrië en dan naar Italië Napels en tot slot Genua. Van hier uit vliegen we na deze 3 weekse reis terug naar Nederland. Vertrek op 11 maart, gelukkig een dag na mijn verjaardag zodat we niet opnieuw die heisa aan boord hebben. Tot dan.

Kuala Lumpur

Dinsdagavond, 23.15 lokale tijd. Wij zitten op het vliegveld van Kuala Lumpur en wachten op onze vlucht naar Amsterdam. Officiële vertrektijd 23.59 uur, maar inmiddels drie kwartier vertraging. We waren hier keurig op tijd, de incheck duurde vrij lang. Maar ja dat heb je als tientallen mannekes met een bagagewagen met daarop 1 tot 4 dozen met daarin een Sony Vario TV ook moeten inchecken. Dat kost tijd, extra stickers plakken en uiteindelijk moet de doos weer van de band af en moeten ze die weer elders afgeven. Of het nu zo'n speciale aanbieding was? We weten het niet. Feit is dat deze mannekes allemaal een internationale vlucht hebben geboekt, maar waarheen? De 3-lettercode is MAA. Uitzoeken dus als we weer thuis zijn. We zitten nu achter onze 2de kop koffie bij Starbucks.
En wat hebben we zoal gedaan in KL? De eerste volle dag een beetje uitgeslapen. Hotel is goed, moderne kamer, goede bedden, prima badkamer met heerlijk harde douche. Ontbijt daarentegen is povertjes en eigenlijk helemaal gericht op de aziaten met rijst, noodles, groeten etc. Wel geroosterd brood, jam, boter, thee en koffie en een sapje. Wij hebben beide ochtenden een omelet besteld en die was heerlijk en achteraf hoefden we daar ook niet voor bij te betalen. Goede service dus. De eerste dag zagen we direct al dat het zwaar bewolkt was en ja hoor rond een uur of 11 begon het te spetteren. We hadden 1 parapluutje bij ons en hebben het zo lang mogelijk uitgesteld om die te gebruiken. Met de monorail zijn we richting de Twin Towers gereden en hebben onderweg daarheen bij het informatie kantoor wat kaarten en folders opgehaald. Daar bleek al direct dat de Twin Towers op maandag gesloten is. Wel daar naar toegegaan, de souvenirs vast bekeken en Dees een vingerhoed gescoord! Toen we buiten kwamen begon het echt goed te regenen, dus koffie tent opgezocht. Helaas geen Starbucks, maar iets dergelijks. Helaas boden die geen lekkere koffie, en een tussenmaatje, regular, bleek een ' vaas' vol met slappe koffie. Nee geen succes, en de scone was ook al dagen oud. Viel van armoede helemaal uit elkaar. Maar het hoosde zo hard dat we niet weg konden. We hebben daar denk ik wel zo'n 1 1/2 uur gezeten. Toen hebben we maar de stoute schoenen aangetrokken en zijn richting HardRock cafe gelopen. Waren wel nat, maar blij dat we dat gedaan hebben. Voor de natte paraplu kregen we een plastic zak, heel handig! Daar een lunchmenu genomen, tomatensoep, gegratineerde pasta en mango-puddinkje toe. En tijdens het eten werd het gelukkig droog. Dus daarna gelopen naar de KL tower die we wel op konden. Prima service we kregen daar 'senioren-korting' van 50% en dat scheelt heel veel!. Boven aangekomen hadden we een prachtig, beetje heiig uitzicht op de stad. Beeld werd wel steeds beter. Hebben eerst helemaal rondom gelopen en zijn daarna foto's gaan maken. Ik denk dat we wel een uur boven op ruim 200 meter zijn geweest. Daarna zijn we gewandeld richting de overdekte markt en daarbij kwamen we langs allerlei interessante gebouwen en pleinen, zoals het onafhankelijkheids plein, oude gekleurde pandjes soms met mooie geveltjes. De overdekte markt is een aaneenschakeling van allemaal kleine winkeltjes van allerlei landen. Vrij veel Chinese winkeltjes, soms zeer chaotisch en boordevol, zodat je amper kon zien wat er stond. Ook een winkeltje met papiermarche olifantjes, kerstboomballen en armbanden. Moeilijk om daar niet van alles te kopen, maar we konden daar niet afdingen zodat e.e.a. ons te duur werd. Vervolgens doorgelopen richting Chinatown, waar we door heen gelopen zijn op weg richting hotel. We waren enigszins versleten en Paul was weer eens aan de diaree. Dus zeer simpel hapje gegeten en daarna naar het hotel en heerlijk geslapen. De kamer kunnen we gelukkig aanhouden tot 6 uur 's avonds, zodat we nog lekker kunnen douchen en verkleden na het bezoek aan de twin Towers en de handicraft markt. Maar eerst nog even op zoek naar een kantoor van Malaysian Airlines. We wilden onze stoelen reserveren maar kwamen er via internet niet uit. Volgens de receptie van het hotel zat er een kantoor tegenover Times Square. Nee hoor klopte niet, wel zat er in dat gebouw een reisbureau Happy Holiday. Zij hebben even met de airline gebeld en de stoelen waren dus al gereserveerd. Hoeven we vanavond niet zo heel vroeg op het vliegveld te zijn. Daarna met de monorail weer richting de torens. De toren konden we pas op om kwart over 3 op zodat we eerst naar de handicraft zijn gegaan. Een warme wandeling en het was niet eens echt interessant. Pech dus. Daarna terug gelopen richting Torens en bij Starbucks een saucijzenbroodje gegeten en samen van een grote Java Chip gesmikkeld. Als toetje aten we samen nog een muffin. Daarna was het tijd voor de torens en tot onze grote verrassing gingen wij eerst naar de brug tussen de 2 torens in. Daar mochten we ca. een kwartier rondlopen en was al erg hoog. Daarna gingen we nog verder naar boven naar de 86e verdieping. Wat een hoogte of diepte. Was weer een kwestie van pijn in de billen. Pfffff! Maar ook bijzonder fraai! Ook hier weer een heleboel foto's gemaakt. Na een kwartier moesten we weer naar beneden. Het was zeer de moeite waard. Tegen 5 uur terug in het hotel, kopje koffie gezet, heerlijke douche genomen, verkleed en om 6 uur in het restaurant van het hotel een lekkere nassi-hap gegeten. Heerlijk. Daarbij een glas watermeloen juice en ijskoud water. En dat alles voor omgerekend 12 euro voor ons samen. Om 8 uur per taxi naar het station en vandaar met de KLIA express trein naar het vliegveld. En nu vliegen we dus. Met een vertraging van ruim een uur vertrokken maar volgens de captain komen we gewoon op tijd aan. Net onze hap op. Onrustig begin van de vlucht, veel turbulentie. Thee en koffie worden nog niet geserveerd. Op Schiphol worden we om een uur of 7 opgehaald door Paul zusje Riet. Heel comfortabel. En dan maar proberen de dag door te komen om maar zo snel mogelijk weer in het hollandse ritme te komen. Gelukkig komt Wigger 's middags nog even langs. Geeft weer een beetje afleiding. Versturen van dit verhaal kan ook pas morgen vanuit Nieuwerkerk. Het is inmiddels vrijdag de 23e, dus een beetje vertraging opgelopen. Paul heeft nog steeds een beetje last van zijn darmen en de mijne werken ook niet optimaal. Daarnaast heb ik de laatste dag in Kuala Lumpur kou gevat, had al keelpijn. En nu........ een heel flinke verkoudheid, waar ik vooral 's nachts veel last van heb. We hebben inmiddels al weer 2 nachten achter de rug en hebben de 1e nacht na ons een volle dag hier in Nieuwerkerk bezig te hebben gehouden onrustig geslapen van 9 uur 's avonds tot 8 uur de volgende morgen en afgelopen nacht eveneens heel onrustig van 10 tot 6 uur. Nog even en dan zijn we weer helemaal bij.

En hiermee is dan meteen een eind gekomen aan dit reisverslag. Rare dingen zijn er eigenlijk niet gebeurd, maar ik hoop dat ik jullie hiermee een stukje heb kunnen laten meegenieten van dit heel bijzondere, mooie land met super vriendelijke inwoners. In de toekomst zullen de moderniseringen elkaar in rap tempo opvolgen en zullen de prijzen even zo hard stijgen. Nu konden we (we schaamden ons zo nu en dan wel) samen eten voor ongeveer 5 euro. De hotel prijzen schieten nu al omhoog. We hebben ons laten vertellen dat de overheid een hotelier een visum voor het buitenland weigerde omdat deze hotelier de enorme prijsverhoging niet wilde terugdraaien. Druk van bovenaf!!

Volgende reis? Geen idee waarheen en wanneer. Hoog op onze lijst staan Kenia/Tanzania en Vietnam. Jullie horen het wel weer. Tot dan!

De laatste dagen in Myanmar

De laatste dagen in Myanmar We zitten inmiddels in Kuala Lumpur, waar we vanmiddag zijn aangekomen. Vanuit onze heerlijk koele en prima kamer zal ik het laatste deel van ons verblijf in Myanmar even vertellen. In mijn vorige verslag schreef ik al dat het een lange reis was daarnaar toe. Het resort was prima, goede kamers, groot zwembad en direct aan zee. We hebben beide dagen heerlijk gezwommen in zowel de zee als het zwembad, maar de zon heeft het redelijk laten afweten. De ochtend van de tweede dag heeft het zelfs behoorlijk geregend. De eerste dag hebben Paul en ik een wandeling naar het dorp gemaakt. Alles erg eenvoudig en erg gericht op de lokale bevolking. Leuk dus. Aan het eind van de "dorpsstraat" een kop koffie gedronken. We vroegen om een kop zwarte koffie maar kregen achteraf een kop koffie met melk en suiker!!! Maar goed, het was te drinken... Via het strand en een vissersdorpje zijn we teruggelopen naar het hotel. Bij het vissersdorpje was een lading vis gebracht die middels een soort van veiling, mannetje met pen en papier, die allerlei biedingen opschreef, en 2 mannen die dan van de vissen nette, min of meer gelijke porties maakten. En daarna leek het weer op dat degene die de vis hadden gekregen ruzie begonnen te maken dat de porties toch weer ongelijk waren. Leuke beelden om weer op de foto vast te leggen. Daarna zijn we het dorpje ingegaan en hebben we veel foto's van kinderen, maar ook van de waterputten en de super eenvoudige hutjes gemaakt. En iedereen zo lief en lachend en gastvrij, ongelofelijk. Alle avonden hebben we in het hotel gegeten. Was erg smakelijk daar en we zaten op een overdekt terras, dus lekker koel. De 3e avond was tevens het afscheidsdiner, waarbij Paul Petra bedankt heeft voor het "reisleideren" en haar de enveloppe met fooi en van iedereen een apart briefje om haar te bedanken. Was heel gezellig en was tevens een van de weinige keren dat we met elkaar aten. De groep was nl in de loop van de reis in 3-en verdeeld. Aan het einde van de 2e ochtend zijn wij met Gerda en Henk over het strand naar de andere kant gewandeld en later over de weg weer terug, richting dorp. Daar nog een lekker hapje gegeten (communicatie over het menu ging zeer gebrekkig) en daarna weer gezwommen. Heerlijke grote golven om doorheen te duiken. Perfect! En de volgende dag...... om 7 uur weer 6 1/2 uur in de warme bus terug naar Yangon. En om nu te zeggen, jonge jonge, wat leuk! Nee die lange reis tot 2 keer toe vonden wij het absoluut niet waard. Maar goed,weer terug in Yangon hebben wij met Henk en Gerda nogmaals de verdekte markt bezocht en nog wat dingetjes gekocht. Ook nog even het mannetje goedendag gezegd, die ons de eerste keer "Mingalaba" heeft geleerd. Dat betekent hallo of goedendag etc. Hij herkende ons direct en vond het leuk dat we nog even langs kwamen. Daarna weer naar de grote pagode in de hoop daar een zonsondergang te zien maar helaas de zon verdween achter de wolken. Wel hebben we daar gewacht temidden van alle gouden boeddha's en pagode's totdat het donker werd en de lichtjes aangingen. En oh wat was dat mooi. Zoals Paul zo mooi zei: een waardig besluit van ons verblijf in Myanmar. Wij hebben genoten van dit land. Het viel me alleszins mee, ik had gedacht dat het land veel meer achtergebleven was. En iedereen is zo lief en aardig. Zoals jullie gemerkt hebben waren er ook best wel wat wifi mogelijkheden, zij het allemaal heel erg langzaam. Maar geld halen uit de muur is er nog steeds niet bij en oude verfomfaaide dollar- en/of euro biljetten worden absoluut niet geaccepteerd. Voor ons westerlingen is alles spotgoedkoop, maar de prijzen van de hotelkamers schieten momenteel omhoog en als ze niet oppassen worden straks de reizen onbetaalbaar. De kwaliteit van het wegennet mag ook nog wat opgeschroefd worden. Met de viezigheid valt het ook mee, zij het dat er bijvoorbeeld in dat vissersdorpje bergen afval, vooral plastic ligt. Zoals ik al schreef was de groep in 3 groetjes verdeeld. Samen met het echtpaar Gerda en Henk, "loslopers" Richard en Arjo, en "homo-Belg" Danny is de reis een groot avontuur geweest. Vanmorgen met de bus naar het vliegveld voor een vlucht van ruim 2 1/2 uur naar Kuala Lumpur. Daar hebben we afscheid genomen van de groep ( het was 4 uur 's middags en zij moesten nog wachten tot 12 uur vannacht voordat de machine vertrekt naar Amsterdam voor een vlucht van nog eens 12 uur!!). En wij zijn met een speciale trein naar het centrum van KL gereden en hebben vanaf het station een taxi naar het hotel genomen. Even wat uitgepakt en toen de stad in, een hapje gegeten en een heerlijke Starbucks gedronken (die je hier werkelijk op iedere hoek van de straat tegenkomt!). En nu is het kwart over 11 's avonds en staat de groep nog steeds te wachten op het vliegveld. Oh wat zijn wij blij dat we deze 2 extra nachten hebben bijgeboekt. Het verslag over KL volgt wel weer vanuit Nederland. Dan zal ik ook nog wat foto's toevoegen. Tot dan!

Bagan

Petra en Myo hebben een excursie voor ons in elkaar gezet, waarbij we per bus de belangrijkste pagodes en tempels konden bezoeken. En dat voor 5 dollar! Dus iedereen mee en om half 8 op pad. Het gaat me te ver om van alle tempels en pagodes de namen en bijzonderheden op te schrijven. Het duizelde ons al, dus jullie zeker. Je moet je voorstellen dat Bagan een heel oude plaats is, waar in de 11e tot 13e eeuw veel koningen hebben geregeerd. De ene na de andere liet een pagode bouwen waarin een of meerdere Boeddha beelden staan. De pagodes die we tot nu toe hadden zien waren voornamelijk verguld met gouden blaadjes. Deze in Bagan zijn voor et grootste gedeelte opgetrokken uit baksteen en roodbruin. Sommige zijn wit gepleisterd en een enkeling is nog verguld. De hele omgeving van Bagan staat vol met pagodes, heel veel kleine, soms gegroepeerd bij elkaar. Dan weer wat groter en een paar heel grote met terrassen eromheen. De foto bovenaan de pagina van dit blog geeft een beetje een indruk van dit gebied. Bagan bestaat uit 2 delen, Oud Bagan waar tot 1990 mensen woonden, werd op last van de overheid leeggeruimd. Iedereen moest binnen een week het dorp verlaten en men vestigde zich toen in Nieuw Bagan op 5 km afstand. Reden? De winkeltjes, guesthouses en restaurants in het dorp binnen de stadsmuren waren volgens de overheid te grote concurrenten voor de staatshotels! Binnen de muren zijn dus nu alleen nog maar pagodes en een paar luxe hotels te vinden. Veel pagodes hebben binnen naast de boeddha beelden muurschilderingen die deels nog goed bewaard zijn. Helaas mag je die in de meeste gebouwen niet fotograferen. In totaal bezochten wij er 12. Ondertussen nog wel naar een markt geweest. Altijd weer een feest om daar rond te lopen. Een vrouwtje probeerde mij een longyi aan te smeren, een lange wikkel rok in vele kleuren en motieven. Alle vrouwen en veel mannen dragen hier longyi, maar niet voor mij! Bagan is een van de weinige plaatsen waar we geld konden wisselen, dus ook de bank 7stond op het programma. De lunch was in een groot complex aan de rivier, groot paviljoen met lange tafels, Veel groen er om heen en prima eten. De lange pagode-dag eindigden we bij de Shwesandaw pagode, gebouwd in 1057. De naam betekent Gouden Heilige Haarpagode, omdat er een haar van Boeddha bewaard wordt. De pagode heeft 5 oplopende terrassen en vanaf de bovenste heb je een prachtig uitzicht op de omgeving met de duizende pagodes maar ook is het de plek om te genieten van de zonsondergang en 's morgens van de zonsopkomst ( dat laatste hebben we niet meegemaakt, vonden we voor onze vrije dag te vroeg!). De volgende dag hebben we fietsen gehuurd en zijn we met een groepje van 5 nog wat pagodes in de buurt van het hotel gaan bekijken. Vrije dag maar toch redelijk vroeg op want om 7 uur was er een trouwerij. Achteraf bleek dat het bruidspaar thuis al getrouwd was in bijzijn van een monnik en in het hotel de "receptie" hield. Allemaal gedekte tafels met rijst en bijlage als soort van ontbijt. Bruidspaar kwam met een mooi versierde auto aan, de bruidsjongens (met veel te grote pakken aan) en lief uitziende bruidsmeisjes stonden het bruidspaar al op te wachten. Daarna hebben wij in de tuin van het hotel heerlijk ontbeten inclusief omelet en pannekoekjes. Fietsen gehuurd voor 2 euro voor de hele dag en op stap. In het begin stop je bij bijna iedere pagode, maar dan is het einde dus zoek. Dus op zoek naar de wat grotere. Was erg leuk. Daarna door naar een werkplaats waar doosjes, kopjes schaaltjes etc van lak worden gemaakt. Een heel procédé waar weken overheen gaan voordat het af is. Basis is bamboe. Leuk om te zien. Even in de winkel rondgelopen, een ook nog even door de exclusieve shop, waar kasten, schermen etc staan met een verkoopwaarde van 4 a 5 duizend dollar. Iets te duur voor ons!! Daarna wilden we nog een pagode bekijken die we de dag daarvoor hadden overgeslagen maar die wel degelijk de moeite van het bekijken waard was. Onderweg kwamen we nog een 3tal medereizgers aan, zodat we met ons 8-en verder trokken. Met wat vragen over de route en via zandwegen met mulzand, waar we al fietsend dan wel lopend overheen gingen bij de pagode gekomen. Heel bijzonder was dat bij deze tempel 2 boeddha's naast elkaar zaten. Schijnt uniek te zijn in Azië. Inmiddels lunch-tijd, en met Danny onze Belgische reisgenoot als gids terecht gekomen bij een chique hotel waar we heerlijk in de tuin aan het water en onder de bomen hebben gegeten. Heel gezellig zo! Danny was eind jaren 90 hier ook al geweest en had toen in dit hotel geslapen. Daarna scheidden onze wegen, het drietal ging naar de lak werkplaats en wij via nog een tempel terug naar het hotel. Die tempel was wel weer bijzonder, had ruim 700 boeddha's aan de buitenkant en hele mooie afbeeldingen op groene tegels, tenminste voor zover ze niet gestolen waren. Dit was weer een super leuke dag en helaas moeten we de volgende dag Bagan al weer verlaten. Heel jammer want ik had zo nog een paar dagen in Bagan willen blijven. Maar nee, het strand roept...... 's Avonds dus weer koffer pakken, nog een keer omelet en pannekoeken voor het ontbijt en op naar het vliegveld voor onze vlucht naar Yangon. Er was sprake van 0, 1 of 2 tussenlandingen, gelukkig was het rechtstreeks. Weer doosje met wat cakes, koffie, thee en frisdranken. Prima verzorgd! Op het vliegveld van Yangon stond de bus ons al op te wachten om ons naar het strand te brengen. Afstand ruim 200 km ten westen van Yangon, maar daar reden wij dus inclusief een snelle lunch en een keertje benen strekken en plasstop 7 uur over. Warm in de bus, dus niet leuk! Om 6 uur 's avonds aan in het "strand resort". Prima tent, direct aan het strand. Redelijke prijzen voor eten en drinken dus goed uit te houden voor de komende 3 nachten. Wordt vervolgd....

Deze reis is mede mogelijk gemaakt door:

Hamba