Zaterdag 20 september is het zover. Met de eerste trein (06:41 uur) naar Schiphol. Zo vroeg en toch al zoveel mensen onderweg. Het KLM vliegtuig vertrekt om 10:05 uur, ruim 2 uur van te voren aanwezig. Dus tijd genoeg om ook nog een kopje koffie te drinken. Security gaat snel en ruim voor 10:00 uur zitten wij al op onze plaatsen. Soepeltjes zou je denken. Maar helaas, door de dichte mist zijn diverse aansluitende vluchten vertraagd en moeten wij dus wachten. Dat duurt al met al precies een uur. Volgens de captain zullen we de tijd weer inhalen tijdens de vlucht, maar dat lukt niet helemaal. Om 15:00 uur zijn we aan na precies 11 uur vliegen. Goede vlucht, zeer vriendelijke bemanning en prima verzorging. De douaneformaliteiten nemen heel veel tijd in beslag zodat we pas om half 5 per taxi richting Quito kunnen vertrekken. Prijs valt mee, 26 dollar voor een rit van een uur! Doordat de douane zo lang duurt staat onze bagage al lang klaar, dus Paul pakt mijn koffer er af en daarna de zijne en gaat nog even naar de toilet. Komt er een dame op me af en zegt u heeft mijn koffer en die van u staat nog op de bagageband. Klopt helemaal, want zij heeft geen labels aan haar koffer en ik een heleboel. Gelukkig dat zij ook zo lang bij de douane bezig zijn geweest, anders was het misschien wel mis gegaan en zouden we er in Quito achter zijn gekomen. Maar nee gelukkig niet!
Hotel Fuente de Piedra II is een prima stadshotel, ligt in het moderne deel van Quito, vlak bij de straatjes vol met barretjes, restaurantjes etc. Dus prima ligging. 's Avonds daar meteen naar toe om een lekkere bak koffie te halen en aansluitend wat te eten. Koffietent lijkt verdacht veel op een Starbucks maar dan met een Spaanse naam. Diner in een oudere tent met een overdekt terras en een grappige kaart. Paul eet in ham gewikkelde kip en voor mij een Provençaalse hap ook met stukjes kip. Beide heel smakelijk. Daarbij een glas verse watermeloen gemixed met aardbei voor Paul en met sinaasappelsap voor mij. Lekker. Om een uur of 8 zijn we weer terug in het hotel, lezen en internetten nog wat en gaan om een uur of 9 uitgeput slapen. Maar tegen 2 uur ben ik al weer klaar wakker. Jetlag noemen ze dat geloof ik! Vanaf dat moment alle en nog maar wat hazenslaapjes gedaan. Paul heeft het wat langer volgehouden, maar ruim voor de wekker zijn we opgestaan, lekker bijtijds ontbeten en naar de oude stad gelopen. Lijkt ver, maar uiteindelijk valt het heel erg mee. Het is erg rustig in het begin, dus voldoende ruimte om te fotograferen. Het zonnetje schijnt, hier en daar wat wolken. Dus prima weer! Op het Grande Plaza op het terrasje van een klein tentje koffie gedronken en 1 stuk worteltaart gedeeld. Natuurlijk overkomt het mij weer dat met het achteruitschuiven van mijn stoel de plantenbak achterover kiept. Een enorm lawaai, aarde eruit en direct iedereen in touw om de boel weer op te ruimen. Verder diverse kerken bezocht, maar in de meeste zijn kerkdiensten (zondag) aan de gang zodat we later nog eens terug moeten komen om foto's te maken. Ondertussen lopen we heuveltje op en heuveltje af, maar nog steeds geen last van de hoogte en kortademigheid.
Geluncht op sandwiches in een modern restaurant en daarna nog wat kerken bekeken die 's morgens niet open waren ivm de kerkdiensten. Maar jammer, sommige kerken blijven dicht en die moeten we dus de volgende dag maar gaan bekijken. Tot slot naar de Basiliek geklauterd, een behoorlijke klim en die bekeken. Buiten gekomen begint het net te regenen, dus de geplande wandeling terug verandert in een taxi terug, maar ook dit mislukt. Gelukkig stopt er een bus voor ons en vraagt of wij naar Amazonas moeten. Ja dus en zowaar de bus stopt voor ons hotel. Dus toch nog redelijk droog terug. En op tijd om de groep die een dag later vloog te ontvangen. Kennis met iedereen gemaakt en gezamenlijk met elkaar gegeten in een restaurant vlakbij het hotel. Programma voor de komende dagen gehoord en dan blijkt dat we de volgende dag nog tot half 4 in de stad kunnen rondsjouwen. Wat beter geslapen, wakker om 4 uur. 2 uur winst.... Om 8 uur ontbijt, daarna meetings met de reisleidster Hanneke en informatie over de Galapagos eilanden en daarna weer de stad in. Toevallig de wisseling van de wacht meegemaakt, naar de President en zijn ministers gezwaaid, wat kerken bekeken, balen dat we in de mooiste (7000 kg goud in verwerkt) geen foto's mogen maken en door een heel leuk gerenoveerd straatje gelopen met allemaal ambachts/workshop winkels. Lunch in het bisschoppelijk paleis en daarna met de bus (0,25 dollar) terug naar het hotel. Om half 4 vertrokken richting Otavalo. Het hoost, de koffers die in een aanhangwagentje achter de bus gaan worden in grote plastic zakken verpakt (zou het karretje niet waterdicht zijn?). De tocht die normaal 2 uur duurt duurde nu 3 1/2 uur. Werkelijk noodweer. Onderweg nog een stop gemaakt in een tent waar ze thee of koffie verkopen met speciale biscuits en stukjes kaas. Specialiteit. Lekker? Hm het gaat! En hup daar gaan we weer. Uiteindelijk zijn we dus pas om 7 uur in het hotel, koffers naar de kamers en op zoek naar een tent om te eten. Alleen de Mexicaan is open. Tafels en stoelen worden wat verschoven en daar eten we heerlijke burrito's voor 5 dollar en een verrukkelijk glas Mora (verse bramensap). Vroeg naar bed. De volgende dag weer vroeg op, ontbijt (in alle hotels krijgen we verse sap en scrambled eggs), de bus in en op weg naar de krater van de vulkaan Cuicocha. Hier een stuk geklommen om op de kraterrand te komen, waar we zo'n 1 1/2 uur hebben gewandeld onder leiding van een gids die afstamt van de oorspronkelijke indianen. Hij vertelt ons veel over de planten, veelal met geneeskrachtige werking. Zoals 2 verschillende blaadjes, waarvan je 1 op een wondje legt de andere daarop legt en het geheel vormt dan een pleister die echt op de huid vastplakt. Aan het eind van de wandeling komen we bij het kratermeer en maken daar nog een boottochtje en zien dat de vulkaan nog steeds actief is: vanuit het meer zie je steeds belletjes omhoog komen en ruik je ook nog zwavel. Daarna richting een dorp om wat spulletjes voor een peuterschooltje te kopen en door naar de commune waar onze gids de "president" van is. De juffen en kinderen blij gemaakt met de puzzels en kleurtjes en toen naar een van de huizen waar een zeer lokale maaltijd voor ons klaar staat. Geroosterde mais en kaas vooraf, maissoep met peen en aardappelen, maiskolven, aardappelen (een van de 200 soorten die in Ecuador verbouwd worden) stukjes vlees, grote tuinbonen en wat sausjes. Heerlijk! In het dorp ook nog wat ambachten gezien zoals weven, haken, touw maken van agavebladeren en van dat touw worden dan weer sandalen gemaakt. Heel leuk om zo'n gemeenschap van binnen eens te kunnen bekijken. Na een lange dag pas laat weer in ons hotel. Even een uurtje getukt en toen samen weer bij de Mexicaan gegeten.
Wordt vervolgd
20 september nadert met rasse schreden. Of te wel ons vertrek naar Ecuador is al over een paar dagen.
Nadat mijn fotoalbum project jaarboek 2013 (110 pagina’s) gisteren af was heb ik mij vandaag gestort op het kopiëren van allerlei routes en hotellijsten en in het lezen van wat we het beste mee kunnen nemen, dus een soort van paklijst samen stellen en nog een “to do” lijstje maken. Paul heeft zijn fotoalbum (China rondreis 2011) ook net af en kan zich nu ook gaan concentreren op Ecuador. Een wereld van verschil!
Tijdens het lezen kom ik o.a tegen dat tijdens de Galapagos cruise (4e week van onze vakantie) veel mensen zeeziek worden en niet een dag maar soms wel de volle 7 dagen. Dus zeeziekte op internet zoeken en uiteindelijk gekozen voor een pleister die je achter je oor moet plakken. Volgens de dokter geen recept nodig, bij de apotheek blijkt dus toch wel recept nodig te zijn, maar alles is gelukkig goed gekomen. Ben benieuwd of het a. nodig is en b. of het dan ook helpt.
De eerste 3 weken zitten we voornamelijk hoog in de bergen, zo tussen de 2500 en 3000 meter. Tijdens wandelingen en bustochten in de buurt van de vele vulkanen kunnen we dan nog veel hoger komen, dus warme kleren mee. Maar als het zonnetje schijnt kan het zo'n 20 tot 25 graden zijn. Dus ik ga maar weer eens de laagjes tactiek toepassen: hemdje + T-shirt + lange mouwen (fleece)vest + jack en schillen maar weer als het warmer wordt. De tweede week starten we met een verblijf van 2 nachten in de jungle in een Ecolodge. Daar gaan we ook een jungle tocht maken en daar krijgen we te maken met een vochtigheidsgraad van 90-95%! En muggen!
Paul en ik vliegen een dag eerder dan de groep naar Quito, zodat we een dagje extra hebben om te acclimatiseren en de stad vast kunnen verkennen. De vlucht duurt 11 ½ uur. Wij vertrekken om 10:00 uur en zijn dan om 14:45 lokale tijd aan.
Voor zover nu bekend reizen wij met een groep van 15 personen en een reisbegeleidster. Altijd weer afwachten hoe de groep zal zijn, dus best wel weer spannend als wij hen zondag ontmoeten.
Ik heb al gezien dat er in veel hotels (gratis) Wifi is. Ik hoop dus dat ik regelmatig een klein stukje ervaring kan doorsturen. Ook de foto’s via Facebook zullen van iets betere kwaliteit zijn nu ik een nieuw toestel heb.
Vanmiddag een eerste ronde door mijn kast gemaakt en alles ruim uitgestald op Wiggers bed. Dat is wel een voordeel nu hij het huis uit is.
Ik ga nog even een kaartje van Ecuador en de Galapagos eilanden op internet zoeken en dan de blog bij werken.
Volgende keer de eerste belevenissen vanuit Quito.
De laatste berichtjes over onze cruise met de MS Azores.
7 augustus: Om half 12, een uur te vroeg, aankomst in Invergordon Schotland. In tegenstelling tot alle andere havens hier wel paspoortcontrole. Gevolg een lange rij om van boord te komen. We hebben nog even de tijd om te internetten voordat onze bus naar Dunrobin Castle vertrekt. Althans dat denken we, maar er is helemaal geen Wifi mogelijkheid daar in de haven. Pffff tegenvaller dus.
Dan maar de bus in. Na een ritje langs de kust en in noordelijke richting van ongeveer 3/4 uur komen we aan bij het kasteel. Groot kasteel, volledig gemeubileerd en deels te bezoeken. Foto's maken mag niet, wel mag je van binnen uit de Versaille-achtige tuin fotograferen. We krijgen 2 uur de tijd. Ruim voldoende en we hebben er echt van genoten. Helaas hebben we de roofvogelshow van de valkenier gemist. Maar de vogel genietend van een prooi, hebben we nog wel gezien. In de tuin heel veel mooie plantenperken. Op de terugweg hebben we een klein weggetje genomen, nog dichter langs de kust. Daar liggen op een zandbank een heel stel zeehonden te zonnen. Fotostop gemaakt en via een ander schattig dorpje weer terug naar Invergordon. Hier hebben we nog voldoende tijd om een plek te vinden om te internetten maar...... ergens in de hoofdstraat zien we voor een winkel/club een aantal bemanningsleden zitten die aan het internetten zijn. Zij vertellen ons dat we naar de kerk moeten en dat wij daar gratis wifi hebben om te internetten. Oke wij op naar de kerk, onderweg zien we een aantal huizen met enorme tekeningen uit het dagelijkse leven daarop geschilderd. In de kerk hangt een scherm met een welkom aan de bemanning en passagiers van de MS Azores. We zijn dus op de juiste plaats. Hoe groot is onze teleurstelling als een alleraardigste dame ons informeert dat het internet alleen bedoeld is voor de bemanning. Wij dus weer af! Weer terug naar de winkel/club in de hoofdstraat en daar op een bankje het laatste bericht van deze blog verstuurd. Voor de rest is daar niets te doen, dus maar weer terug naar het schip.
8 augustus nog een dag op zee,
Tja wat zullen we vandaag doen? het begint bewolkt, maar toch al wat warmer dan de vorige dagen. Dus Paul en ik na het ontbijt met een plaid op het dek lekker boekje lezen en puzzeltje maken. Paul gaat nog een aantal Duitstalige zeemansliederen meezingen. Maar naar mate de ochtend vordert wordt het steeds zonniger, we nemen onze lunch dus ook maar mee naar buiten en pakken alles op en gaan op een hoger dek zitten bij een stelletje andere nederlanders. Altijd weer gezellig, dus van lezen komt niets meer. Thee (met Kuchen) met elkaar gedronken en pas rond een uur of 5 naar binnen. Inmiddels hebben we weer een gezond kleurtje opgedaan. Vanavond feestelijke avond met een afscheidsborrel en een zeer uitgebreid en heel mooi opgemaakt buffet. Alleen van enige organisatie bij het "opladen van de borden" geen sprake. Er zijn mensen die beginnen met een kaasplankje of hoofdgerecht, toetje en vervolgens het voorgerecht etc en dat allemaal omdat iedereen maar door elkaar liep en er geen structuur zat in de looproute. Jammer! Wij hebben door lang te wachten ons keurig kunnen houden aan de normale volgorde.
Na afloop nog een afscheidsoptreden van de "artiesten" die ons tijdens de reis hebben bezig gehouden.
Tot slot: koffers pakken. Die moeten vannacht uiterlijk om 3 uur buiten staan. Dus toiletspulletjes en kleren voor zaterdag achter houden en rest inpakken. Is snel gepiept. Wekker gezet om 07:00 uur want we moeten de hut verlaten voor half negen en ontbijt is tot 09:00 uur. Maar helaas...... wekker wel gezet maar niet AAN gezet. Gevolg om 10 over 8 word ik wakker en schrik me rot. Gauw gauw aankleden en klokslag half negen staan we buiten de hut en gaan we ontbijten. Geen leuke start van deze laatste dag, maar ja na het ontbijt begint het lange wachten tot dat we van boord mogen. We zitten wat te keuvelen met wat mensen, onder andere met de man die gedurende de hele reis alle vogels heeft bijgehouden en genoteerd. Hij heeft vele interessante verhalen, zijn vrouw trouwens ook. Een uur eerder dan aangegeven mogen we van boord. Gauw onze koffers opzoeken en dan naar de bus die ons brengt naar het station van Bremerhaven.
Daar wij nog geen treinkaartjes hebben willen we zo snel mogelijk naar het station en dan kunnen we daar afscheid nemen van onze reisgenoten. Maar helaas, nou nee helemaal niet helaas maar gelukkig, kunnen we binnen 10 minuten al met de trein mee en hebben dus van een aantal mensen geen afscheid kunnen nemen. Anderen komen wij weer tegen in Bremen en/of Osnabruck. We hebben een prima reis, moeten 5 x overstappen maar zijn wel al om kwart over 5 thuis. En dat terwijl we dachten dat we pas rond een uur of 9 's avonds thuis zouden komen.
Nog gauw even naar Appie, boodschapjes gehaald voor het weekend, en vanaf dat moment kunnen we gaan acclimatiseren.
PS 2 gebeurtenissen ben ik vergeten te vertellen:
Op 31 juli, onderweg naar Qaqortoq is Neptunus aan boord van de MS Azores geweest. Neptunus met zijn gehele gevolg, met veel kabaal lopen ze rondom de dekken en als ze beneden zijn begint de ceremonie ter viering van het feit dat we de poolcirkel over gevaren zijn. De kapitein krijgt een sleutel en er worden allerlei drankjes en hapjes aangeboden. Na de kapitein zijn wij aan de beurt. Bij de dokter krijgen wij een injectiespuit vol met whisky in de mond gespoten, bij de 2e wordt er een rolmops in onze mond gepropt. Vervolgens krijgen we een soort meelbal op te eten en tot slot staat er iemand die ons haar onder handen neemt en met scheerschuim een staartje boven op ons hoofd maakt. Tot slot worden we door de pater, onze Smovey leraar, met wijwater gezegend. Heel komisch allemaal, iedereen ziet er afschuwelijk uit.
De 2e happening, althans voor de Duitsers, is het Fruehling shoppen. 's Morgens vroeg wordt er bier, zuurkool en braadworst geserveerd. Het is koud, de Duitsers zitten buiten te zuipen en te eten en wij Nederlanders zitten lekker binnen. Paul en ik kunnen het toch niet laten even buiten te kijken en rennen na een rondje in de kou en omgeven door stank, weer gauw naar binnen. Cultuurverschillen? Ja die zijn er zeker! Gelukkig varen er deze keer meer Nederlanders mee dan op onze vorige cruises op Duitse schepen.
Hiermee is dan ons Groenland avontuur ook weer beëindigd. We hebben er enorm van genoten, mede door de gezellige reisgenoten. Het is toch leuk elke reis weer een leuk groepje om je heen te hebben. Soms met contacten die blijvend zijn, soms ook niet.
Zo gaan wij over ruim een week een weekendje naar onze lieve Homo Belg van de Myamar reis, met wie wij nog steeds contact hebben.
Dat is het dan weer, maar het is slechts voor kort.
Op 20 september vertrekken Paul en ik naar Ecuador voor een 3 weekse rondreis met Djoser en aansluitend een week per boot langs de Galapagos eilanden. Deze reis was al lang geboekt voordat er sprake was van de Groenland cruise. Maar een kans als deze konden we gewoon niet voorbij laten gaan. Daaaag.
IJsland
Zondag 3 augustus, vanmorgen vroeg zijn we in Reykjavik aangekomen. We kunnen direct na het ontbijt de stad in. Helaas liggen we niet in de oude haven van Reykjavik maar in Hafnarfjordur ca 20 minuten per bus naar het centrum. Gelukkig rijdt er vanaf 9 uur een shuttle bus, dus dat is makkelijk. Wij even voor 9 uur de loopplank af, worden beneden opgewacht door een paar kinderen die als welkom een lava steen geven en dan zien we vanuit onze ooghoek de bus naar Reykjavik vertrekken en het is nog niet eens 9 uur.... balen, want de volgende bus gaat pas om 10 uur. Volgens de mensen van de boot zat de bus vol, maar de mensen die wel in de bus zaten zagen ons wel komen en vertelden dat de bus helemaal niet vol zat. Gelukkig is Paul zo slim bij de excursie bus naar de oude haven te vragen of er plaats is en mogen we meerijden. Een goede oplossing voor een slecht begin. Reykjavik is natuurlijk bekend terrein voor ons. Weer is redelijk, vrij helder dus we besluiten nogmaals de toren van de Hallgrimskirkja op te gaan (vorige keer regende het en hadden we slecht zicht). Maar eerst even contact opnemen met Nederland, want in ieder cafe gratis wifi. Dus even geappt met Wigger, lekkere kop koffie gedronken en daarna naar de kerk (dachten kerkdienst om 10 uur, dus 11 uur mooie tijd om er heen te gaan. Nee du de dienst is nog in volle gang, toren op, foto's gemaakt en daarna de kerkzaal in waar een organist een prachtig stuk speelt. Fantastisch om dit mee te maken. Daarna de stad in, wat winkels bekeken, nogmaals koffie gedronken in ons "stamcafé" een boekwinkel met boven koffie en taart en weer wifi. Om half 2 weer met de bus terug naar het schip, maar ook dat is weer slecht geregeld, want de bus van half 2 gaat niet en de laatste bus naar het schip rijdt om 2 uur. En wat doen de slimmerds..... ze sturen een klein busje zodat er een stuk of 15 man blijven staan in de kou en die worden na ca 40 minuten pas opgehaald. 's Middags, 's nachts en de volgende ochtend varen we naar Akureyri in het noorden van IJsland. De route gaat met een grote bocht om IJsland heen, zodat je niets van het land ziet. Lezing bijgewoond over de excursies van de volgende dag, maar wij hebben al besloten om ook hier in de stad te blijven en op eigen gelegenheid wat rond te struinen.
Maandag 4 augustus
Het laatste traject naar Akureyri gaat door de 60 km lange fjord, vrij breed en op de bergen aan weerszijde ligt tamelijk veel sneeuw. Aan het eind van de fjord ligt de stad. We leggen hier aan rond een uur of 3 's middags. Via de winkelstraat en een vrij lange trap bereiken we de kerk. Opvallend mooie gebrandschilderde ramen, waarvan enkele uit een kerk in Coventry komen. Vervolgens gelopen naar de botanische tuin, een oase van bloemen, mooi op elkaar afgestemde kleuren, prachtige borders, waterpartijen etc. Dat er in een noordelijk land als IJsland zo'n bloemenzee kan worden gecreëerd! Onwaarschijnlijk. Nog veel bloemen staan in de knop, dus men kan er nog lang van genieten. Weer naar beneden gelopen en een van de vele koffietenten in gegaan. En.... de keus was heel goed! Heerlijke koffie, een verrukkelijk stuk taart (bij gebrek aan het thee met taarten uurtje aan boord) goede sfeer en een via de Visa afgerekend bedrag van 2,00 Kronen (1,4 eurocent). Daar Paul het bedrag niet begreep en later niet voor een verrassing wil komen te staan als de afrekening van de Visa thuis komt, gaat hij het nog even checken met de verkoopster. Zij kijkt op haar kopie en bevestigt het bedrag van 2 kronen. Paul biedt haar aan het goede bedrag te betalen maar dat wil zij niet, zij of Visa heeft de fout gemaakt en einde verhaal!. Nou dat is natuurlijk een enorme meevaller, want anders zouden we toch wel zo'n 20 eu kwijt zijn geweest.
Tot slot nog wat winkels in geweest, toch weer even gekeken naar IJslandse truien en vesten maar de enige die leuk was was veel te groot. Dus jammer maar OK. Wel nog wat kleinigheidjes gekocht en daarna terug naar het schip. In de terminal (buiten in de koud wind) nog even met Wigger geskyped en daarna gauw de warmte in. Om half 10, tijdens diner vertrokken, weer het fjord uit en de oceaan op om de volgende middag in oostelijk IJsland aan te komen. Maar oh oh wat een slecht weer. Golven, regen en daardoor super slecht onrustige nacht.
Dinsdag 5 augustus
Niet echt trek in het ontbijt, dus beetje yoghurt gegeten en rustig aan gedaan. Excursie geboekt voor 's middags, een rondreisje per bus, langs een hoge waterval (die we door de mist niet hebben gezien), langs een paar typische woningen van bekende ijslanders, een klein kerkje waar de vrouwen links zitten en de mannen rechts. Verklaring? Van vrijwel alle kerken wijst het altaar richting oost, links daarvan is dan het noorden en daar mogen dan de vrouwen zitten en rechts (het warmere zuiden) de mannen. Een 2e verklaring (de aardige) is dat op afbeeldingen Maria(de vrouw) veelal links van het kruis staat, dus vandaar dat de vrouwen ook links in de kerk zitten. Onze vrouwelijke gids vertelde ons tijdens deze rondtrip veel wetenswaardigheden over IJsland en de IJslanders. Onder andere over de namen. Er zijn geen familienamen, uitgaande van Paul bestaat er dus geen achternaam Tims, maar Pauls zoon heet bijvoorbeeld Johan Paulsson en een dochter zou Johanna Paulsdottir heten. De zoon van Paul's zoon Johan Paulsson wordt dan Karl Johansson genoemd, dus de voornaam van de vader wordt de achternaam van zijn kinderen etc etc. Een leuke excursie die eindigt bij een toeristen shop en ja hoor daar ligt op de tafel vol met IJslandse truien en vesten een vest op mij te wachten en zegt als het ware neem me mee...... De perfecte kleuren, het perfecte patroon en de perfecte maat. Passen en meenemen. En wat is het leuke daarvan..... Vele mensen (Duitse en Nederlanders) aan boord spreken mij gisteren en vandaag aan om te zeggen dat ze mijn vest zo mooi vinden. Een groter compliment kan je toch niet krijgen! 's Avonds aan boord na het avondeten nog een mooi celloconcert bijgewoond en toen hup slapen en inderdaad eindelijk weer eens heerlijk geslapen. De zee was niet rimpelloos maar stukken rustiger dan de nacht ervoor.
Woensdag 6 augustus
Dagje op zee, onderweg naar Schotland. Het ziet er vandaag iets helderder uit. Na het ontbijt gezellig zitten kleppen en koffie gedronken met Ineke en Alice. Om kwart over 11 gevolgd door een uitvoering van het tijdens deze cruise ontstane koor waarin Duitse en Nederlandse gasten leuke liederen zongen onder begeleiding van Joshua die behalve koordirigent ook onze gymleraar is voor de oefeningen met de Smovey's. Inmiddels hebben wij al een stuk of 5 keer daarmee geoefend, zowel binnen als ook op het dek en met en zonder muziek. Een aangename intensieve bezigheid gedurende een haf uur. Na de lunch hebben we weer "gesmoveyd" en dat zou wel eens de laatste keer geweest kunnen zijn. Jammer! Maar daarna ja, zowaar de zon schijnt, dus gauw het achterdek op, plaid gepakt en op en ligstoel. Maar helaas voor zeer korte duur want na een klein half uur zijn wel al weer naar binnen gegaan. Vanmiddag ook nog een tijdje staan kletsen met een Nederlander die een ware vogelkenner en -liefhebber is. Hij houdt ieder uur bij hoeveel zeevogels achter en naast het schip vliegen, maakt foto's en kan ons zelfs vertellen hoe oud de diverse "jan van Gent"s zijn.
Oh oh het is tijd voor het diner, even vlug wat anders aantrekken en naar beneden....
We eten nog steeds met ons 8-en en dat is reuze gezellig. Vanavond na het eten naar de show lounge gegaan waar een deel van het personeel, van balie, bar, restaurant tot hut stewards hun
kunsten vertoonden. Zoals een Indonesisch meisje dat I have a dream zingt, een Indonesische groep die muziek maakt, een stel van het animatieteam die op heel komische wijze het verhaal van assepoester vertelt etc etc. Muziek en acts wisselen elkaar af en zij vullen zo een hele avond. Heel leuk.
Morgen donderdag 7 augustus leggen we om een uur of 1 aan in Schotland. Om 10 uur kunnen we nog even meedoen met Smovey. 's Middags gaan Paul en ik mee op excursie naar Dunrobin Castle en zijn dan rond 6 uur weer terug. ik verwacht dat ik dan dit verhaal kan verzenden. Vrijdag volgt dan nog een zeedag en zaterdagochtend komen we dan rond een uur of 9 aan in Bremerhaven. Hiervandaan reizen we dan per trein weer naar huis. Afhankelijk van de "avonturen" zal ik dan van huis uit nog wat schrijven.
PS de zeedag is heerlijk, gladde zee en heerlijk zonnig. Kan niet op! Daaag
Woensdag 30 juli
Vandaag hebben wij een bezoek aan de hoofdstad Nuuk gebracht. In vergelijking met de schilderachtige dorpjes die we de afgelopen dagen hebben bezocht, ben ik niet echt weg van Nuuk. Er zijn een paar interessante gebouwen, zoals de rode kerk, het standbeeld van Hans Egerde (de eerste priester op Groenland, die al na 10 jaar teleurgesteld naar Denemarken terug ging) op een heuvel naast de kerk, het historisch museum vlak bij de haven. Maar overal wordt gebouwd in de stad, bijna iedere straat ligt open in verband met het aanleggen van nieuwe leidingen, de nieuwe bouw bestaat voornamelijk uit flatgebouwen, waaraan kraak noch smaak zit. Misschien een wat negatief beeld, en ziet de stad als het klaar is er heel mooi uit. Maar nu, niet geheel mijn smaak. Er staan ook nog een aantal oude flatgebouwen, die zien er zo armoedig uit! Wellicht dat die binnenkort ook nog eens vervangen gaan worden door nieuwbouw.
Nog niet genoemd, maar wel mooi en interessant is het raadhuis, een heel modern gebouw. Op aanraden van de professor die ons dagelijks informeert met verhaal en dia's over de bezienswaardigheden van de volgende haven, zijn we het raadhuis ingegaan en hebben we daar de raadszaal bekeken. Aan alle 4 de muren hangen prachtige wandtapijten met afbeeldingen van mens en dier en landschap van Groenland. Heel erg mooi. In een van de gangen een heel kleurrijk en modern getekend schilderij van de burgermeester en 4 hoge ambtenaren. De winkels zijn allen voorzien van de modernste artikelen en zijn heel toegankelijk voor de toeristen. In de bibliotheek lukt het ons, op aanraden van een medereiziger, een uur lang gratis te internetten. Zodoende kon ik mijn vorige verhaal weer versturen. Het weer hier is overigens weer helemaal uit de kunst, al gauw liepen we zonder jassen rond. Heerlijk zonnetje! Nu weer aan boord, het schip vaart weer en we zijn onderweg naar de volgende haven Qaqartoq waar we morgen aankomen. Tot dan!
Donderdag 31 juli,
vanochtend uitgeslapen, we leggen pas aan om 13:30 uur. Het is regenachtig, dus we moeten binnen blijven. En het is toch weer wat kouder dan de afgelopen dagen, een graag of 5 tot 7. En dat terwijl we nu op het zuidelijkste punt van Groenland varen. Dus rustig ontbijt, daarna nog het laatste stuk informatie gevolgd over de 2 volgende landen, IJsland en Schotland. Na afloop zien we wat mensen de zgn Beach Club ingaan. Wij dus ook en daar treffen we een wat oudere heer die Smovey les geeft. Smovey is een soort fitness (vibro swings) waarbij je gebruik maakt van 2 ovale ringen met daarin een kogel. Daarmee doe je allerlei oefeningen. Heel erg leuk, wij gaan zeker de volgende keer weer meedoen. Buik intrekken, bekken naar voren en dan op verschillende manieren zwaaien met die ringen. Tegelijk, tegen elkaar in, een opzij en de andere naar voren. Stappen naar voren, naar achteren, opzij en ga zo maar door. Een en ander is te vinden op internet. Even uitblazen met een kop koffie en daarna alweer tijd voor de lunch. Om half 3 vertrekt onze excursie, een wandeling van ruim 3 uur naar en langs het "grote meer", een waterval en bezoek aan het stadje. Helaas een teleurstelling, geen tot weinig uitleg over de omgeving, geen waterval te bekennen en na 1 1/2 uur einde excursie en op eigen gelegenheid weer terug. In 40 minuten zijn we al weer terug en hebben we de stad nog verkend, nog wat laatste Groenlandse inkopen gedaan en nu zitten wij achter de cocktail van de dag en wachten we tot we aan tafel kunnen. Als het goed is een tafel van 8 met allemaal Nederlanders. Zal wel weer een dolle boel worden. En het was ook heel gezellig, 2 mannen en 6 vrouwen. De lieve attente ober biedt aan de tafel morgen voor ons te reserveren. Morgen wordt het trouwens vroeg op, om ca 07:00 uur varen de Prins-Christian-Sund in. Ik denk dat we dan tussen de ijsbergen doorvaren. Alles trouwens afhankelijk van weer en hoeveelheden ijs.
Vrijdag 1 augustus.
Vanmorgen inderdaad vroeg op, voor zevenen varen we al door het fjord. Aan weerszijde prachtige rotsen, in het water vrij veel grotere en kleinere ijsbergen. gelukkig niet te veel want anders zou de kapitein besloten hebben om te varen. De zon doet wat pogingen door het wolkendek te piepen, hetgeen zo nu en dan lukt. Dat maakt het beeld nog veel mooier. Uiteindelijk hebben we zo'n 5 uur door de fjord gevaren, hoogtepunten zijn de vele ijsbergen, de prachtige gletsjers die uitmonden in de zee. Waanzinnig mooi, maar ook vreselijk koud. Ondanks fleece truien, jacks, mutsen, sjaals hebben we het nog steeds koud. Gelukkig kunnen we om 10 uur net als gisteren weer een half uur meedoen met Smovey, deze keer op het dek en met velen die toekijken en foto's maken. Daarna zijn we voor de eerste keer vandaag echt lekker warm en koelen daarna ook weer redelijk snel af. En nu hebben we Groenland achter ons gelaten. We varen nu richting IJsland waar we overmorgen, zondag 3 augustus, aankomen. 1 1/2 dag op zee liggen voor ons waarin we ons best zullen vermaken. Het is nu half 3, de lunch, een heerlijke kop koffie zijn op en straks gaan we misschien nog even naar een lezing over haaien. Veel te vertellen zullen we de komende dagen niet hebben. Ik denk dus dat ik dit verhaal vandaag maar verstuur en later tijdens ons verblijf op IJsland de draad weer zal oppikken. Tot dan!
Gelukkig is het ons gisteren (maandag) gelukt om deel 1 op internet te plaatsen. In Qeqertarsuaq, het plaatsje dat wij gisteren bezochten geen wifi of internet adresje te vinden, dus toen maar aan boord een internetkaart gekocht.
Gisteren dus in Qegertarsuaq ( ieder woord, straatnaam en aanwijzing is onuitspreekbaar en is ellenlang) geweest. De boot kan niet in het plaatsje aanleggen en moet vanwege ijsbergen verder uit de kust blijven liggen dan normaal. Met de tenders wordt iedereen aan land gebracht, deels voor georganiseerde wandelingen, helicoptervluchten of voor het zelf bezoeken van het dorpje. Wij behoren tot de laatste categorie. Tijdens een lezing aan boord hebben wij al wat informatie gekregen zodat wij onze weg makkelijk kunnen vinden. Wij hebben vooral rondgekeken en zagen allemaal houten huisjes in vele kleuren en maten. Allen gebouwd op een tamelijk hoge fundering van cement ivm de sneeuw gedurende vele maanden van het jaar. Nu is alles gewoon groen, vrij veel bloemen. Maar in de wintermaanden is het wit en lang donker. Wij spraken met een Deense vrouw die hier 12 jaar les heeft gegeven en hier permanent woonde, maar nu de 4 wintermaanden in Denemarken woont en de rest in Groenland. Zij vertelde dat gedurende 2 maanden van het jaar de zon helemaal niet opkomt!!! Wij varen hier nog steeds boven de poolcirkel en zullen die woensdag passeren op onze reis verder zuidwaarts.
Goed, gaan we weer verder met Qegertarsuaq: rondom de huisjes, in de "tuinen" staat vaak troep zoals oude kinderwagens waarvan 1 of 2 wielen ontbreken, roestige spullen, hout en andere materialen etc etc. Zoals Paul zegt, ach in de winter zien ze het niet, alles is dan toch bedekt met sneeuw. Hier en daar sneeuwscooters, alle vormen van sledes etc etc. En...... vandaag maandag dus ...... wasdag. Waslijnen vol met kleren!
Tijdens het boottochtje naar het dorpje komt Paul er trouwens opeens achter dat hij geen geld en geen creditcards bij zich heeft, alles ligt nog in de kluis. Gelukkig zitten er 2 lieve dames naast ons die ons euro 20 willen lenen, zodat we eventueel nog een kopje koffie of zo kunnen drinken. En dat hebben we dus ook gedaan in het enige "restaurant" wat het dorp rijk is. Betalen in euro's was alleen niet zo makkelijk, maar uiteindelijk is het toch wel gelukt. Onderweg ook een aantal "poolhonden" gezien, die merendeels aan de ketting liggen. Grappig was te zien dat rechts 2 honden aan het paren waren en links moeder poolhond een stuk of 8 jonkies aan het voeden was.
Overal vanuit het dorp zie je de zee met de enorme ijsbergen. Helaas geen zon en daardoor bij lange na niet zo mooi als de dag ervoor. Het strand bestaat uit zwart zand, zeer fijnkorrelig. We zijn nog een stukje landinwaarts gelopen, langs de helicopterplaats en langs de lokale voetbal- en sportvelden, wat omhoog geklauterd naar een mooi stukje natuur. Al met al een leuke kennismaking met het Groenlandse leven. Het boottochtje terug naar de boot ging over een wat ruwere zee, de tender botste dan ook met een klap tegen de loopplank van het schip. Maar gelukkig geen schade aan boten en mensen! Rest van de dag aan boord en nu om half 11 lekker in de hut, even uitbuiken en dan slapen. Morgen vroeg weer op, want dan gaan we een georganiseerde wandeling maken in het volgende plaatsje Sisimiut en starten al om 08:00 uur. Daarvoor ontbijt, dus een vroegertje. Overigens is het weer vandaag dus steeds erg bewolkt gebleven, vrij koud. Het is zelfs zo slecht dat de helicopter-vluchten voor de 2e keer uitgesteld zijn. Triest voor hen die deze peperdure excursies geboekt hebben (volgens ons alleen maar duitsers!)
En nu is het dus morgen, dinsdag. Vanmorgen vroeg opgestaan, 06:30 uur, ontbeten en om 10 voor 8 stonden wij buiten. Het schip ligt voor de eerste keer deze reis aan de kade, dus geen gehannes met tenders enzo, gewoon de loopplank af. We hebben een wandel-excursie geboekt naar het zgn Tele-eiland, een schiereiland bij de plaats Sisimiut. Het is een behoorlijke klimpartij, maar op het eiland is nog een stuk geschiedenis te vinden tot 4000 jaar terug. Graven met daarin nog stukjes bot, plaatsen waar je met heel veel fantasie de plattegrond van een huis kan herkennen, met een woonkamer en 2 kleinere kamers, heel veel bloempjes. Al met al een heel interessante wandeling. Na ca 2 uur weer terug in Sisimiut waar we verder hebben rondgewandeld. Een prachtige kerk, vanbinnen afgewerkt met hout en langs de banken rijen met kaarsen, heel sfeervol. Kleine winkeltjes met leuke onbetaalbare snuisterijen soms ook met een mogelijkheid een kopje koffie te drinken. Supermarkten, groot en zeer ruim gesorteerd. Alles in Deense Kronen,de lokale munteenheid hier. Het is geen goedkoop land. Verder het dorp inlopend wat musea, een heel groot postkantoor, een soort vishal met vanzelfsprekend verse vis. Maar ook een patisserie, boutiques, antiquariaat etc etc. Vlakbij de haven zijn we op de heenweg al gestuit op een gebouw waarin diverse ateliers. Bij een van de artiesten hebben wij al wat poppetjes zien staan, die je alleen hier kan vinden. Maar zoals Hollanders altijd doen, eerst verder kijken of het niet goedkoper kan. Nee dus, we zijn op de terugweg naar het schip toch weer bij de artiest langs gegaan, nog een beetje van de prijs afgedongen (ook puur Hollands) en 2 beeldjes meegenomen. de naam van zo'n poppetje is toepielaks en ze zijn gemaakt van been van de walvissen. Dus onze "poppenkast" is weer uitgebreid. Nu zitten we weer aan boord, het schip vertrekt over een kwartier om 3 uur, de lunch hebben we op en we zitten nu op het achterdek in de zon, maar wel met een deken om me heen geslagen. En zo zijn we weer helemaal bij. Vanmiddag weer een lezing over onze volgende stop, Nuuk en voor de rest heerlijk luieren.
Nuuk is de hoofdstad van Groenland, best grote stad en ik vermoed dat we daar wel weer kunnen internetten. Wij hebben daar geen vast programma dus kunnen wij onze tijd daar zelf indelen. Tot dan!
PS Vanavond na het diner wordt omgeroepen dat er walvissen te zien zijn. Natuurlijk geen camera bij ons, maar wel een pracht exemplaar gezien door het raampje. Gauw naar de hut, jas aan en camera gepakt en naar buiten toe. Daar hebben we ook nog een aantal walvissen gespot, sommigen alleen spuitend, maar ook een aantal die met kop of staartvin naar boven kwamen.
IJskoud zijn we uiteindelijk naar binnen gegaan, een kop warme thee gedronken en naar de hut.
Groenland
Wat een rare situatie: vallen buiten de mussen van het dak, ik ben bezig om een muts, handschoenen, warme sjaal, fleece truien/vesten etc bij elkaar te zoeken. Ja je moet er wat voor over hebben om naar Groenland te gaan. Het is daar weliswaar zomer, maar met een graad of 8 tot 12 heb je het daar wel gehad. En dan op het dek staan van een schip, proberen walvissen te spotten of mooie ijsbergen bekijken, dikke kleren zijn dan wel een vereiste. Dus alle warmte ten spijt, omzetten die knop. Resultaat een dikke koffer met ruim 20 kg bagage, bestaande uit winter- en zomerkleding, wandelschoenen en pumps, galakleding, sportieve kleren of te wel een bonte verzameling.
25 juli vertrekken wij, trein van even over 12 uit Nieuwerkerk ad IJssel, overstappen in Utrecht op de ICE. Gelukkig zitplaatsen gereserveerd, trein zit nl overvol en staan van Utrecht tot Duisburg lijkt me ook geen lolletje. Alles gaat goed tot vlak voor Oberhausen, trein mindert vaart en komt ten slotte tot stilstand..... omroepbericht volgt doordat er een persoon/meerdere personen zich op het spoor bevinden kunnen we niet verder rijden, nader bericht volgt. Gelukkig zijn we (nog) niet zenuwachtig want we hebben nog alle tijd voor ons vliegtuig vanuit Dusseldorf om 8 uur 's avonds vertrekt. Het is pas half 2 's middags. Maar op een informatie bord zie ik dat allerlei treinen steeds langere vertraging krijgen, 10 minuten wordt 25 minuten, wordt 50 minuten. En wat betekent personen op het spoor? In Nederland hoor je dan al gauw vertraging meer dan een uur. Volgend omroep bericht in onze trein, de rokers mogen het perron op om een sigaretje te roken! Dat klinkt niet goed. Na zo'n half uur volgt weer een bericht, we gaan omrijden en zullen dus met vertraging in Oberhausen aankomen en daar vandaan dus nog door moeten naar Duisburg, daar overstappen en dan naar Dusseldorf Flughaven. Inmiddels hoorden we meerdere mensen praten over hun reis naar Groenland, dus we zijn niet de enige. Maar gelukkig zijn we uiteindelijk niet omgereden en hebben we Duisburg en daarna Dusseldorf ruim om tijd gehaald. Zelfs zo ruim op tijd dat we nog 2 uur moeten wachten voordat we kunnen inchecken. Na een snelle incheck nog even een pizza gegeten en door de douane. Ook dat gaat lekker snel totdat we bij de security check komen: ik kan mijn mobiel niet vinden, maar ja zit vast nog wel in mijn rugzak..... Maar in overleg met Paul, na de security check, toch maar toestemming gevraagd om terug te gaan naar het restaurant. Nee mobiel niet gevonden, dus balend terug naar Paul die op zijn hurken mijn rugzak aan het uitladen was en triomfantelijk mijn mobiel tevoorschijn haalt. Pffffff weer opgelost.
Gelukkig konden we daarna vrij snel instappen, als eerste erin, zitten helemaal achter in. Vertrek om ca half 9, geplande aankomsttijd 4 1/2 uur later, dus NL tijd 1:00 uur en Groenland tijd 21:00 uur. Heel bijzonder: we hebben geen paspoortcontrole en hoeven ook niet op onze bagage te wachten. We kunnen zo in een van de 6 verschillende safaribussen stappen, die ons naar de haven brengt. Daar vormt zich een lange rij wachtenden die per "reddings" boot (tender) worden overgevaren naar het schip de MS Azores. Aan alles is gedacht, zo staat er bijvoorbeeld een tafel waarop een installatie met sinaasappelsap. De incheck aan boord gaat ook super snel, al gauw hebben wij onze key voor hut 606, 6e etage, en kunnen we onze kamer voor de komende 2 weken bekijken. Eerste indruk, klein! Koffers komen pas later, dus eerst maar een kop goulash-soep eten. En nog steeds is het licht buiten. Het is inmiddels 23;30 uur. Terug bij de hut staan de koffers al voor de deur en kunnen we uitpakken. Met een beetje passen en meten alles weggestouwd en naar bed. In Nederland zou het nu 04:00 uur in de ochtend zijn, We hebben er dus een lange dag opzitten.
Na een onrustige eerste nacht op redelijke harde bedden ontbeten. Grote variatie dus dat wordt oppassen voor de lijn. Deze zaterdag is een zogenaamde zeedag, dus vertier alleen aan boord. Het weer is prachtig, we drinken koffie aan dek en verkennen de rest van het schip. Om een uur of 12 gaan we naar een lezing over de havens waar we de komende dagen zullen aanleggen en de excursie mogelijkheden. 's Middags na de lunch een voortreffelijke plek gevonden op het dek, in het zonnetje en uit de wind. Met een plaid meer dan goed uit te houden en langzamerhand werden steeds meer laagjes uitgetrokken. Om 4 uur nog een lezing dan dan speciaal over Ilussiat waar we morgen (zondag) naar toe gaan. Zo te zien op de diapresentatie een prachtig gebied, vol met giga ijsbergen, een leuk zeer kleurrijk dorpje met houten huisjes in blauw, donker rood, groen en geel. Om half zeven is het verzamelen om kennis te maken met de kapitein en zijn bemanning en vervolgens galadiner, dus pakje deftig. Aan tafel zitten wij met een duits echtpaar, hij is moeilijk te verstaan, maar we hebben er het beste van gemaakt. En toen was het genoeg, we zijn duidelijk nog niet helemaal gewend aan het tijdsverschil.
En nu is het zondag dus tijd om aan land te gaan voor een wandeling in de ochtend en een boottour 's middags. Maar........... nee dus! Er ligt zoveel ijs, lees ijsbergen voor de kust van Ilussiat dat het schip tot op 8 mijl is genaderd en niet verder kan. Dat heeft dus ook gevolgen voor de excursies, de wandelingen en het bezoek aan het stadje. Jammer dat zullen we dus moeten missen. Maar gelukkig gaan de boottochten wel door. Het is nu 11 uur en de eerste 5 bootjes zijn vertrokken, wij hebben bootje 15 en zullen nog even geduld moeten hebben. Aangezien het eerste bootje nog niet terug is weten we niet hoe lang een tocht duurt (gepland staat 2 1/2 uur, maar daar we 8 mijl verderop liggen, denk ik dat we nog wat langer onderweg zullen zijn). We zien wel, het is vandaag weer heerlijk weer, weinig wind, zonnig en we zitten dus weer op het dek. Jammer van de tegenslag maar we amuseren ons best. Gelukkig zijn er ook een aantal heel gezellige Nederlanders aan boord waarmee we veel plezier beleven. En ik heb dus even de tijd om het verslag tot nu toe te schrijven. Ik weet nog niet of we internet hebben binnenkort, maar dat merken jullie wel.
Het is nu kwart voor 11 's avonds en we hebben al weer 2 maaltijden en een high tea achter de kiezen en natuurlijk de boottocht naar de ijsbergen. En dat was werkelijk super fraai! Wat een afmetingen, en dan te bedenken dat wij slechts 10% zien van zo'n drijvend kolos. De verschillende kleuren wit, soms blauwachtig en dan weer vies grijs. De vormen, we zagen er een in de vorm van een poort, hier en daar herken je er met een beetje fantasie dieren in. We zaten op een motorbootje, waar we de keuze hadden uit achterdek, binnen of bovenop. Van bovenaf had je vooral ook mooi zicht op de weerkaatsing van de ijsberg in het water. Iedereen is erg blij dat deze excursie door is gegaan. Vannacht om 24:00 uur varen wij door naar onze volgende stop, slechts 100 km varen van hier. Daar gaan wij aan land en gaan we de boel zelf een beetje verkennen. Internet? wie weet en anders kopen we een bundel hier aan boord.
Daaaag tot de volgende keer
Wat een schrik….. al mijn verhalen na de Myanmar reis eind november 2012 zijn van deze weblog verdwenen. Dus bijna 2 jaar weg, foetsie… Ze schrijven dat er een verschrikkelijke fout is gemaakt waarbij data verloren zijn gegaan. Ja dat kopt dus, ik mis de verslagen van de cruise midden oosten, Kenia en Tanzania, cruis Monarch Caribisch Gebied, etc etc. Vreselijk balen natuurlijk. Een deel kan ik terugvinden in mijn word bestanden maar of dat alles is weet ik niet. Ik heb nog geen antwoord op mijn klacht of ze de ontbrekende teksten weer terug kunnen plaatsen of dat die echt compleet verdwenen zijn. “In de Cloud” staat alles veilig………… nou nee dus!!!!
Maar goed, we zijn weer begonnen…… Eergisteren zijn wij thuis gekomen van een city-trip naar Lille. Een leuke en mooie stad waar je met gemak 2 a 3 dagen kunt doorbrengen. Wij hebben bij de VVV een (Nederlands talig ) boekje gekocht waarin 4 wandelingen en beschrijvingen van kerken, parken, musea etc. Heel nuttig en een leuke manier om een stad te verkennen. Zoals bekend van Frankrijk heerlijk gegeten in kleine restaurants, veelal buiten op de piepkleine terrasjes. Moeilijk om alle patisserie-en te weerstaan, maar dat is ons redelijk gelukt deze keer. Wij zijn met de Thalys naar Lille gegaan, vanuit huis 2,5 uur reizen. Heel comfortabel en redelijk goedkoop als je gebruik kunt maken van een aanbieding. Hotelletje vlakbij het station en het centrum, dus alles goed geregeld.
Daarvoor zijn we eind juni een weeklang naar IJsland geweest om bij het afstuderen van Wigger aanwezig te zijn. Yue was mee en we maakten er een leuke mini vakantie van. Wigger is geslaagd en heeft, ondanks de ziekte van Pfeiffer, zijn thesis heel goed gemaakt en prima verdedigd. Heel interessant verhaal dat goed ontvangen is en waar ook de Ijslanders zelf in geïnteresseerd zijn.
We boekten 3 nachten in Reykjavik. Appartementje in het centrum, gereserveerd via home.com. Maar wat er nu precies fout is gegaan? Wij dachten alles is ok, Yue en Wigger zouden er ook kunnen slapen in geval dat Wigger al uit zijn studentenkamer moest. Alles, incl prijs per email afgesproken. Twee dagen voor vertrek las ik de papieren nogmaals na en begon er iets te kriebelen. Is het wel gereserveerd? Gemaild en nee hoor, maar de eigenaar van het appartement zou e.e.a. wel oplossen, de eerste nacht moesten we ergens anders slapen, naam hotel zouden we later doorkrijgen. Aankomst op het vliegveld pas om half twaalf ’s avonds en daarna nog ¾ uur per bus naar het centrum en nog steeds naam van het hotel niet bekend. Eigenaar zou ons komen halen bij de bus…. Nee dus, wij lopen naar zijn appartement en wat blijkt: wij slapen in zijn huis en bed, troep, troep troep .... en hij ergens in de schuur en de volgende dag kunnen wij wel in het appartement. Dus eind volgende dag konden we ons eindelijk installeren in ons appartement. Wigger en Yue kunnen in Wiggers kamer blijven. Eind van de middag naar de universiteit voor de presentatie en daarna heerlijk gegeten in de mensa. Leuk om dat alles te zien. De volgende dag grotendeels besteed aan het inpakken van Wiggers spullen en ’s avonds hamburgers gegeten in de “Hamburger Fabriek” waar we ook aten toen we Wigger vorig jaar wegbrachten naar IJsland.
Om 4 uur konden we de huurauto (Skoda Octavia, 4 wheel) op halen waarmee we nog 4 dagen op stap zijn gegaan. We hadden een huisje/hutje geboekt met 4 slaapplaatsen, 2 beneden en 2 op de “vliering” te bereiken met een klein houten laddertje. Buiten een pool, maar helaas was het toch te koud om daar gebruik van te kunnen maken. Het schiereiland Snæfellsnes hebben wij gedurende 2 dagen door-crossed over gravelwegen vol gaten en plassen. Het kentekennummer van de auto was onleesbaar geworden. Het is een prachtig gebied zowel landinwaarts als ook de noord- en de zuidkust. Met een soort speedboot zijn wij (goed ingepakt in wind- en waterdichte pakken) nog een stuk gevaren langs kleine eilanden en zagen veel verschillende broedende vogels.
Helaas werkte het weer niet echt mee, het was wel droog op de momenten dat we uit de auto wilden, maar met grijze en bewolkte luchten maak je niet de mooiste foto’s. Voor de laatste dag heeft Wigger een gebied uitgekozen, waar we volgens de weervoorspellers de meeste kans zouden hebben op zon. De Westfjords, nog wat noordelijker. En dat was een prima keuze…. Prachtige route prachtig weer, langs fjorden, bergje of en bergje af, smalle wegen…. Werkelijk een fantastische dag. Onderweg nog in een museum over de schaapsfarmen geweest, veel stops gemaakt bij watervallen en aan het eind van een fjord in een oud pension, leek een antiquarisch museum, thee met taart. Helaas dezelfde weg terug, maar dat was niet erg.
We zijn vroeg weggegaan en komen laat weer terug, maar dat is niet erg want het is zeg maar zo’n 22 uur licht. Om half 12 ’s nachts was de zon nog niet onder. Alle besef van tijd raak je daar kwijt, heerlijk!
De laatste dag weer naar Reykjavik, Alle bagage in de auto gestopt en op naar het vliegveld. Met ons 4tjes hebben we dan 6 stuks grote bagage en 4 rugzakken. Vanaf Schiphol zijn Wigger en Yue naar Amsterdam gereisd en Paul en ik (met 4 koffers en 2 rugzakken) met de trein naar Nieuwerkerk waar we om half 12 ’s nachts tuis kwamen.
Resumerend: een duur land dat een bezoek meer dan waard is gedurende het gehele jaar door. Gelukkig zijn Paul en ik komende reis weer 3 dagen op IJsland, een dag Reykjavik, een dag Akureyri en een dag in een voor ons nieuwe omgeving, nl Seyðisfjörður aan de oostkust. Meer daarover in ons volgende verslag.
En nu nieuwsgierig waar deze volgende reis naar toe gaat?
Vrijdag aanstaande, 25 juli, vliegen wij vanaf Düsseldorf naar Kangaatsiaq, een plaatsje aan de westkust van Groenland. Jawel Groenland! Na bezoeken aan Alaska, Antarctica en Spitsbergen staat Groenland nog heel hoog op ons verlanglijstje en dank zij Kras reizen is dit ook nog eens een betaalbare trip.
Na de landing gaan we naar de haven en schepen in op de MS Azores, een vrij klein schip, 550 passagiers. We doen een aantal havens aan langs de westkust, varen vervolgens om IJsland heen en maken nog een laatste stop in Schotland alvorens op 9 augustus in Bremerhaven van boord te gaan. Ik vermoed dat ik vanuit Reykjavik een eerste levensteken kan sturen. Tot dan!
PS ik probeer de site weer een beetje op orde te krijgen , maar er ontbreken nog wat gegevens van mijn profiel. Ik werk er aan!
