Voordat ik verder ga met het verhaal even wat over ons hotel: wij slapen in het Senegambiahotel in Kokoli. Ook hier is het laagseizoen, gevolg je kan alleen maar boeken op basis van logies met ontbijt. Eten is hier niet mogelijk. Wel kan je overdag een heerlijke ham/kaas sandwich/tosti krijgen in het zwembad. Ontbijt is redelijk en de kamers ruim, goede airco. In de lobby is gratis Wifi, dus wel heel makkelijk om iedere avond even alles te beantwoorden en mijn spelletjes wordfeud en nummi ( soort rummicub) te spelen. Verbinding niet altijd stabiel maar het werkt wel. De tuin is een groot vogelpark. Heel veel verschillende vogelsoorten maar ook aapjes kan je hier zien en horen. Om half 12 worden de gieren gevoerd en rond een uur of 12 kunnen we naar een apenpark om ook daar het voeren mee te maken. Dit laatste hebben we nog niet gedaan. Bij de uitgang/ingang zitten allemaal bewakers en net buiten de poort lopen heel veel mannekes rond die allemaal geld aan je proberen te verdienen door excursies/uitstapjes te boeken. Maar ook binnen de poort zijn mannetjes die een winkeltje hebben en die excursies met je willen maken. Het is dus een kwestie van uitzoeken met wie je waar naar toe wilt. Zo hebben we met Keessie, die een winkeltje heeft bij het hotel die safari gemaakt op maandag, hebben we met een zogenaamde groene taxi (toeristentaxi) tegen een heel goede prijs de tocht naar St James eiland gemaakt op woensdag en gaan we op donderdag naar een grote markt met houtsnijwerk (zie voor verslag onderaan dit verhaal). Met wie dat zien we nog wel! En dan gaan we waarschijnlijk op vrijdagmiddag met een gele taxi, kan weer een stuk goedkoper zijn dan de groene taxi, naar het vissersplaatsje Tanji. Als je hier net bent snap je er allemaal nog helemaal niks van, maar van lieverlee wordt het duidelijk. Grappig is ook dat je in het begin door iedereen wordt aangesproken om toch maar bij hen een tocht te boeken, terwijl we nu gewoon kunnen rondlopen zonder dat ze ons lastig vallen. Goed, vanmorgen donderdag heb ik dag 2, 3 en 4 van Gambia op mijn site gezet en is vandaag het verhaal van woensdag 22 augustus aan de beurt. Ik loop dus slechts een dag achter, het is nu donderdagmiddag en we hebben zojuist weer een enorme hoosbui met onweer achter de rug. We zaten net in de bar van het zwembad om een tosti te eten toen de wolkbreuk naar beneden kwam. Na ruim een uur, koud geworden en wel, werd het iets droger en zijn we snel naar onze kamer gelopen. Daar is het door de airco nu weer heel koud, dus net verhuisd naar ons balkon. Daar zitten we nu lekker droog en met een redelijke temperatuur. Goed, woensdag dus. Met 2 echtparen en 2 knullen, totaal 8 personen dus, hebben we een afspraak gemaakt met de taxi coördinator dat wij naar St James Island wilden. Vaste prijs afgesproken en ja ja om half 7 al op pad! Ontbijt mee in pakketjes. Waarom zo vroeg tijdens de vakantie? We moesten met een ferry van de zuid naar de noordkant van de Gambia rivier. Er zijn officieel 3 boten, de 4e is in de maak. Er vaart er slechts 1 en als je mazzel hebt 2. Van de 4 motoren werkt er maar 1 en of dat uit zuinigheid is of dat de andere 3 kapot zijn hebben we niet kunnen achterhalen. Deze taxi die ons bracht reed tot aan de ferry, chauffeur ging als gids mee op de boot en liet zijn taxi bij de haven staan. Aan de overzijde van de rivier wachtte ons een andere taxi op. De boot is er een uit het jaar 0, er kunnen een stuk of 15 tot 20 auto's op (wat minder als er ook vrachtwagens mee moeten). En verder dus veel voetvolk met grote pakketten, tassen , zelfs geiten etc. We waren precies op tijd om de boot van kwart over 7 te halen, en als je die niet haalt... jammer dan dan moet je maar zien hoe laat de volgende gaat. Kan een uur of veel langer duren. Wij spraken mensen die ruim 4 uur op de boot hebben moeten wachten. Goed wij dus mazzel deze keer! De boot ging heftig tekeer, grote golven, maar gelukkig stonden we langs de railing en konden we ons redelijk staande houden. Overtocht duurde iets meer dan een half uur. Daar stond als gezegd een nieuwe taxi op ons te wachten, een oude sjeep met 2 banken in de rijrichting, waarop we met z'n 8-en makkelijk konden zitten. Dakje open en tuffen maar. Hier aan de noordkant van de rivier zie je dus het echte plattelands leven, overal kleine nederzettingen, een weg die het meest weg heeft van een verharde gravel weg. En iedereen maar naar je zwaaien. De chauffeur moest op een gegeven moment iets veranderen onder de motorkap en in een mum van tijd stonden daar tig kleine en grotere kinderen om ons heen. Bedelend om snoep en pennen en/of lege waterflessen. We hadden niets anders bij ons dan wat overgebleven brood en fruit van het ontbijtpakket. Toen de 2 jongens dat gaven aan een van de kinderen ontstond er een grote chaos. Dus niet zo'n heel goed plan. Na zo'n drie kwartier hobbelen aangekomen bij Albreda, een vroegere handelspost van Frankrijk van ca 1680. Maar deze plaats is ook een tijdje in handen van de Britten geweest. De officiële engelse lag hier vlakbij. Voor de kust ligt het eiland St. James Island. Hierop hebben honderden slaven vastgezeten alvorens zij werden afgevoerd met boten over de Gambia rivier en de oceaan naar Noord- en Zuid-Amerika en ook naar Europa. Vanaf ca 1800 hebben de Engelse de slavernij afgeschaft. Het afschuwelijke verhaal gaat dat slaven die de ruim 3000 meter konden over zwemmen van het eiland naar het vaste land vrij zouden zijn. Het lukte er slechts eentje! Met een klein bootje zijn we overgevaren naar het eiland en hebben daar de ruïnes gezien van het fort waar de slaven werden 'opgeborgen'. Op de terugweg werden we overvallen door een regenbui, dus dakje dicht en chauffeur en gids drijfnat. De weg veranderde in een rode modderpoel. Terug bij de ferry was het gelukkig weer droog. Gelukkig, daar we zo'n anderhalf uur hebben moeten wachten voor de boot kwam. Clazien en ik konden gelukkig op een steekkar van een kruier zitten. Paul heeft zich een tijd geamuseerd met het kijken naar het 'inschepen' van een smalle lange boot, waarop denk ik wel 80 tot 100 man boven op elkaar zaten. Maar.... dat bootje lag niet aan de kant. Nee, iedereen werd aan boot gedragen of te wel over de schouder gehesen! En niet alleen mensen gingen daar aan boord, nee ook geiten en ezels zag ik later. En dan vertrekken naar de overkant. Bloedlink. Dan maar liever 1,5 uur wachten. Toen de ferry eindelijk kwam en alles en iedereen van boord was konden wij als een van de eersten aan boord. Hadden boven een bank langs de railing waar we met z'n 8-en konden zitten. Maar goed ook dat we vooraan stonden want later bleek dat er nog honderden voetgangers volgden die ook allemaal een plaats op de boot wilden. En als je dan bedenkt dat de boot er op de terug weg geen half uur maar 5 kwartier over heeft gedaan dan snap je dat we heel blij waren met onze zitplaatsen. Om ca 6 uur waren we weer thuis en zijn we nog snel even het zwembad ingedoken om af te koelen en om alle rode gravel van ons lichaam te spoelen. De kleren wassen we wel weer in Nederland. 's Avonds nog even een pastaatje gegeten en toen vroeg naar bed. Was een leuke maar vermoeiende dag.
Donderdag 23 augustus: Vandaag mochten we uitslapen. Geen afspraken nog gemaakt dus dat zou na het ontbijt gebeuren. Eerst nog even mijn 2e verhaal (met moeite) op de site gezet, afspraken met dezelfde chauffeur als gisteren gemaakt om om kwart ver 10 naar Brikama te gaan. Het centrum voor houtsnijkunst. Je kunt hier overal houtsnijwerk kopen maar het leek ons wel leuk om naar Brikama te gaan. Daar aangekomen ga je een terrein op waar in rijen allemaal kleine werkplaatsjes/winkeltjes zijn. Deze worden bemand door mensen die zowel verkopen als hout bewerken. Tussen de voeten hebben ze een stuk hout dat omgetoverd wordt tot een mooie vrouw van hout, allerlei dierenfiguren etc. Ik denk dat er wel zo'n 100 van die shopjes zijn. En iedereen vraag of je even binnen wilt kijken naar hun producten. Leuk hoor, maar je ziet door de bomen het bos niet meer. En zeker als het benauwd warm is..... Sommige mannetjes waaierden wat wind naar ons en maar proberen te verkopen. Je moet daar stevig afdingen en dat maakt het ok wel leuk. We hebben daar leuke gesprekken gehad, foto's gemaakt en ook een en ander aan houtsnijwerk gekocht. Ik denk dat we daar we 3 uur hebben doorgebracht. Daarna weer naar huis en zoals hierboven al beschreven tijdens de zware regenbui bij het zwembad geluncht. Zo ik ga nu nog even proberen ook dit verhaal te versturen, zodat jullie helemaal bij zijn. Straks of morgen nog even naar vriendje Lamin om bij hem ook nog wat te kopen, morgen koffers pakken, s middags nog even naar het vissersdorpje en dan 's avonds om 8 uur richting vliegveld voor de terugvlucht. We zijn dan zaterdagochtend om 8 uur op Schiphol. Dus vervolg zal wel volgen vanuit Nederland tussen het wassen en strijken door voordat we maandag weer richting Praag vertrekken. Daaag
Vandaag vroeg op (vakantie of reizen?) omdat we om 9 uur bij Lamil moeten zijn. Daar trekken we dan onze mooie jurken en jassen aan en wandelen vandaar met Lamin naar de grote Moskee van het dorp Kololi. Het is bloedheet in die jurken met sjaals. Onderweg zien we steeds meer fraai geklede mannen en vrouwen richting de moskee opgaan. Een heel feestelijk gezicht. We mochten daar gewoon foto's maken, men vond het zelfs leuk. Trots als ze zijn in de mooie gewaden. Het eerste deel bestaat uit het monotone voorlezen van de koran. Oh ja alles gebeurde dus buiten, daar de moskee te klein is voor deze enorme mensenmassa. Wij zaten op 4 stoeltjes helemaal achteraan en lekker in de schaduw. Het was bloedheet en met die pakken aan voelden we ons helemaal ingepakt. De mannen zitten op kleedjes vooraan, achteraan vrouwen en kinderen en helemaal achteraan dus 4 blanke Hollanders op stoeltjes. Verschil moet er zijn, nietwaar? En dat we blank zijn dat weten we hier wel.... jonge jonge wat zijn de Gambianen echt donker donker bruin tegen het zwarte aan. Na het voorlezen van de Koran dan het echte bidden, staan, buigen en knielen etc. Na ca een half uur was alles over en werden we nog aan allerlei mensen voorgesteld. En er waren ook heel wat mensen die heel graag op de foto wilden. Prachtige foto's gemaakt van prachtige mensen! Daarna over de stoffige bloedhete weg weer terug naar het winkeltje van Lamin, jurken uit getrokken en weer teruggegeven en naar het hotel waar we een heerlijke duik in het zwembad namen. Om 3 uur moesten we weer terug zijn bij Lamin, want zijn vrouw Aysu had een heerlijke maaltijd voor ons klaargemaakt. Zijn huis was nog verder lopen dan de Moskee. Het gezin woont in een compound met de hele familie van haar kant. Dus haar grootmoeder, haar vader, gezin van haar en Lamin (3 kinderen tussen 8 en 16 jaar en vierde dus op komst), en de gezinnen van haar broers en stiefzusje. Een man mag in Gambia meerdere vrouwen hebben, een vrouw slechts 1 man. Oneerlijk weer he! Het gedeelte waar Lamin woont met vrouw en 3 kinderen (meisje van 8, meisje van 12 en jongen van 16) bestaat uit een grote kamer, waarin een paar joekels van fauteuils en een soort boekenkast tegen de muur met nep bloemen, een TV en wat foto's. Achter die kamer 2 slaapkamers, een voor de 3 kinderen. Zij slapen in een groot ledikant van ca 180 bij 200. In de andere slaapkamer slapen Lamin en zijn dus hoogzwangere vrouw op een groot matras op de grond! Lekker met zo'n enorme buik, nietwaar! Op de binnenplaats stonden een aar stoelen en een grote steen middenin waarop een enorme pan met gekruide rijst, waardoor heen uien en doperwtjes en stukjes peen en middenin een groot stuk gegaard rundervlees aan bot. Zeer zeer pittig, zeg maar heet, gekruid. Kreeg er prompt een hoestbui. Daarbij een drankje gemaakt van baobabfruit gemengd met ander fruit. Heerlijk. En alle kinderen, die van Lamin en van alle broers en zussen maar kijken hoe wij dit alles oppeuzelden. Een broer van de vrouw van Lamin at ook mee en op een gegeven moment was er een heel gesprek gaande over Mozes en het biezen mandje, en het braambos etc. Blijkt dus dat in de bijbel en de koran precies dezelfde verhalen over Mozes staan. Rond een uur of 6, kinderen gingen in mooie kleren naar alle buren in verband met het suikerfeest, weer terug naar het hotel. Honger hadden we niet meer, dus lekker vroeg naar de kamer. We hebben een heel bijzondere dag achter de rug met de hele dag zon en erg warm.
Maandag 20 augustus: We hebben ons aangesloten bij een groepje van 4 personen die vandaag per taxi een soort van 'safari' gaan maken. Geen wilde dieren maar gewoon een rondrit door een deel van Gambia. Vertrek pas om 10 uur, dus heerlijk rustig ontbeten. Daarna met een gammel busje met gids Keessie en chauffeur op pad. Als eerste bezochten wij Kachikally Crocodile Pool. Bij de ingang loop je door een etnografisch museumpje met een verzameling authentieke gebruiksvoorwerpen en muziekinstrumenten. Heel leuk opgezet in allemaal kleine ronde paviljoens. Vooral de muziekinstrumenten vond ik erg leuk. Daarvandaan liepen we naar de krokodillen vijver. Men denkt en gelooft dat vrouwen daar door zich te wassen met water uit de pool vruchtbaarder worden. Overigens zie je helemaal geen water daar de poel overwoekerd is door planten. Een aantal krokodillen lag op de kant en die konden we aaien. Voor de foto natuurlijk gedaan!. Akelige bekken hebben die beesten. Daarna zijn we doorgereden naar een Batik fabriekje in Bakau. Heel veel kleden hingen daar aan lijnen en je kon een deel van het maken van batik volgen met het waxen van die delen die je niet of later met een andere kleur gekleurd wilt hebben. Zagen wel wat moojs, maar hadden geen idee waar we het thuis moeten hangen. Vervolgens door naar Serekunda een heel grote plaats ontstaan door het samensmelten van vele kleine gehuchtjes. Hier liepen we even over een giga deels overdekte markt. maar door het suikerfeest waren veel kraampjes gesloten en zo ook de verse vis markt. Jammer, geeft toch niet helemaal weer hoe het zou kunnen zijn. Na een kort ritje aangekomen bij Lamin Lodge. Tot voor een paar jaar waarschijnlijk een schitterende lodge, gebouwd op palen. Nu een beetje vergane glorie maar we hebben op de bovenste verdieping (alle zijkanten zijn open zodat et lekker doortocht) een lekkere maaltijd gegeten al was de keuze klein daar veel was uitverkocht vanwege de festiviteiten en winkelsluitingen rondom het suikerfeest. Dus geen brood, maar 1 soort vis etc. Voordat we gingen eten hebben we uitleg gekregen over de oesterteelt en - vangst daar. Het verwerken van de oesterschelpen tot een soort van cement en verf. De oesters worden in Gambia niet rauw gegeten maar gekookt. Daarna zijn we met ons zessen in een klein smal bootje door de mangrove struiken gevaren door 3 peddelende mannen. Een leuke tocht en lekker verkoelend door het windje. Tot slot van onze tocht zijn we naar Tanji gereden, wat helaas op een teleurstelling uitliep. Tanji is een vissersplaats waar zo tussen 4 en 6 uur 's middagse talloze vissersboten aan land komen om de gevangen vis te verwerken. Er staan gebouwtjes waar de vis gerookt worden, er staan grote tafels waarop de gezouten vis wordt gelegd om te drogen en er is natuurlijk een markt waar de verse vis wordt verhandeld. Maar helaas, vanwege het suikerfeest (alweer) zijn de vissersboten niet uitgevaren en was er dus geen activiteit in het plaatsje. We vonden uiteindelijk 1 gebouwtje waar vrouwen bezig waren met het roken van vis en elders werd de gezouten vis gedraaid om daarna verder te drogen. We gaan in ieder geval donderdag of vrijdag nog even naar dit plaatsje dat gelukkig vrij dicht bij het hotel ligt.
Teruggekomen in het hotel nog even een lekkere duik genomen in het zwembad, gegeten en naar bed. Morgen dinsdag 21 augustus een vrije luier dag. We hebben inderdaad de hele dag in het zwembad gelegen, onder de parasol of in het water. Was niet zo zonnig maar wel droog. Rond een uur of 4 nog even een strandwandeling van zo'n uur gemaakt. Je wordt dan wel aangesproken door lui van de strandtenten of je alsjeblieft wat bij hun wilt komen drinken (ook voor hen natuurlijk laagseizoen met super weinig omzet). Maar het was niet hinderlijk. Inmiddels had Peter een van ons clubje van het tripje van maandag wat geregeld voor een andere tour voor woensdag. Met nog 2 extra personen naar St.James Eiland waar de slavenhandel vroeger hoogtij vierde. Vertrek om half 7, ontbijtpakket mee. Dus vroeg naar bed. Wordt vervolgd.
Lieve allemaal,
Het is nu zondagavond half 8 lokale tijd, half 10 's avonds in Nederland. Daar we vanmiddag laat geluncht hebben gaan we niet meer eten en hebben we alle tijd om lekker wat te pennen en ondertussen een Bacardi Cola cq gin tonic te drinken.
Over ons eerste deel van onze reisweken, Limburg en de Floriade kan ik vrij kort zijn. Helaas moesten wij maandagochtend nog naar een crematie van een neef van mij, dus de start was niet zo leuk. Daarna doorgereden naar Beesel waar we een leuk hotelletje hadden gereserveerd. Voor het eten nog even een wandelingetje gemaakt richting de Maas en daar uitgekomen bij een terras waar we nog even wat konden drinken. Het eten was de eerste avond inbegrepen. Prima verzorgd. De volgende ochtend dus op naar de Floriade in Venlo. Heel warm, lekker zonnig. Grote parkeerplaats, met shuttlebus naar de ingang en daar we tickets via internet hadden geboekt konden we zo doorlopen. Algemene indruk: groot opgezet park, hier en daar prachtige kleurrijke planten tuinen, een smaakpaviljoen waar we slasoep proefden, verschillen tussen de verschillende paprika soorten proefden en alle verschillende soorten tomaten/tomaatjes. In het paviljoen van de Rabo stonden we op een soort moviescherm waar beelden van voornamelijk Nederland en ook wel daarbuiten getoond werden. De buitenlandse bijdrage bestond voornamelijk uit paviljoens die als complete winkels met souvenirs uit die landen waren ingericht. heeft dus weinig te maken met de Floriade volgens ons. Het laatste gebouw dat we bezochten was Villa Flora..... Prachtig, een bonte verzameling van orchideeën, allerlei opgemaakte bloemstukken. Helaas brak toen boven ons een enorme wolkbreuk los met onweer en liters water. Wij konden dus niet anders dan daar blijven en wachten totdat het droog zou worden. Dat duurde ca een uur. Het was een stuk frisser geworden en later hoorden we dat er precies boven dat gebied zo'n enorme bui naar beneden was komen vallen. De volgende dag met de auto in een dorpje verder op een wandelkaart gekocht en een lange wandeling deels langs de Maas gemaakt. Was nog steeds warm, maar de wind en de mooie route maakte veel goed. En toen dus (helaas) weer naar huis. Helaas omdat de airco in de auto kapot was. En dan zie je maar weer wat voor verwende lieden we zijn!! Slecht gehumeurd kwamen we thuis.
Donderdag en vrijdagochtend hadden we tijd om alles in orde te brengen voor Gambia. Paul nog naar de bloedbank, auto naar de garage voor de airco, geld halen, huis aan kant maken en de laatste wasjes draaien. En om 12 uur zaten we vrijdag in de trein op weg naar Schiphol. Zonder problemen deze keer, waren al ingecheckt, dus alleen koffers afgeven en nog tijd voor een kopje koffie. We hadden heerlijk stoelen in de premiumklas met veel beenruimte, drankjes en maaltijden. 6,5 uur naar Sal op de Kaapverdische Eilanden en 1 uur en een kwartier naar Gambia. In Sal nog een uur gestaan, zonder dat we het vliegtuig uit mochten. Vanwege het mooi heldere weer hebben we onderweg veel gezien: We vlogen over ons huis in Nieuwerkerk, zagen Rotterdam incl Feijenoord stadion en flat van Riet, zuidkust van Bretagne, Spanje, Lissabon, Gran Canaria en de vulkaan de Teide op Tenerife. Op vliegveld van Gambia was het vochtig warm, met de bus naar het hotel en de sleutel van onze kamer gekregen. Goede airco, prima kamer. De volgende dag helaas regen, regen en nog eens regen. Dus alles modderig. Om half 11 werden we met de bus opgehaald voor een info bijeenkomst. Goede info gekregen. Excursies maken we niet via die organisaties daar die prijzen sky-high zijn. Inmiddels kregen wij van andere gasten allerlei nuttige info over wat je wel en niet moet doen hier in Gambia. In het hotel geen mogelijkheid te eten, dus maar naar buiten onder de plu. Wordt je door allerlei mensen aangesproken om een toertje met ze te maken of een taxi te nemen etc. Niet op ingegaan en naar de overkant gelopen en daar een hapje gegeten. Inmiddels waren de straten veranderd in grote modderpoelen. Nou ja straten, zeg maar verharde roodkleurige brede zandwegen en verre van egaal. Dus een buitje betekent direct een plas, en zo'n natte ochtend dus modderpoelen. Na de lunch zijn we wat verder het straatje voor het hotel ingelopen... de Senegambia-strip. Hier aan beide zijden veel restaurantjes, wat banken waar je cash geld kunt wisselen en een pinautomaat waar je alleen maar geld met Visa kunt pinnen. Aan het einde bij de hoofdweg een Craft-market met allemaal stalletjes met eigenlijk allemaal dezelfde spulletjes. Hoen beelden van heel klein tot super groot, van echt ebbenhout tot geverfd lawaaibomenhout. Sierraden, kettingen, sjaals etc. Op dit marktje wandelden we wat rond, kwamen bij een heel aardig manneke die ons een beetje aan de praat hield en mij uiteindelijk uitnodigde om een spelletjes "balletje balletje" te spelen met een houten bak met holletjes en 40 noten. De bedoeling natuurlijk wie aan het eind van het spel de meeste noten gewonnen heeft. Ik was zo'n goede leerling dat ik gewonnen heb of dat hij een trucje had dat hij mij heeft laten winnen. Leuk spel dat we misschien nog wel gaan kopen.Verder struinend over de markt kwamen we bij een hoogzwangere vrouw die me een ketting probeerde aan te smeren. Het is haar gelukt en eigenlijk omdat je gewoon medelij hebt omdat ze zo arm is. Ze zegt dat ze haar baby Emilie gaat noemen en we hebben haar ons email-adres gegeven. Ben benieuwd! Weer verder lopend zagen we een echtpaar staan dat tegelijk met ons was aangekomen. Zij stonden te praten met een Gambiaan en nog een NL echtpaar dat hier al een jaar woont. Onwaarschijnlijk verhaal (bevestigd door de Gambiaan) dat hij aankwam in Gambia in een rolstoel, weer is gaan lopen, vele kilo's is afgevallen en zo goed reageert op dit klimaat dat zij besloten hier te gaan wonen. Rijden nu met een terrein wagen en hebben een huis gehuurd. Konden ons veel info geven over het land en de bewoners. Ondertussen bemoeide de Gambiaan zich er ook mee en zo hebben we daar denk ik wel meer dan een uur staan te kletsen. En wat gebeurde er: de vrouw van wie we de ketting hadden gekocht (aan de andere kant van de markt) kwam ook aanlopen en blijkt de vrouw te zijn van Lamin, de Gambiaan. We krijgen van haar weer een paar dikke zoenen (denk dat we behoorlijk zijn afgezet met de koop van de ketting) en toen werden wij en het andere nederlandse echtpaar (Peter en Clazien) uitgenodigd om de volgende dag met Lamin mee te gaan naar de Moskee. Hij moest bidden ivm einde ramadan en start suikerfeest. Maar dan moesten we natuurlijk ook feestelijk gekleed zijn. Dus weer naar de kraam van Lamin's vrouw, jurken passen met sjaals voor om het hoofd (en dat alles bij een vochtigheid van zo'n 90% en bloedheet) en voor beide mannen een gekleurd hemd. En dat alles gewoon te leen. Afspraak gemaakt dat we de volgende ochtend om 9 uur in de shop van Lamin zouden zijn. Mee dus naar de Moskee, en dan om 3 uur 's middags mee naar zijn huis waar zijn vrouw dan een maaltijd heeft klaar staan. Met Lamin gaan we misschien ook nog een dagje opstap. We zijn benieuwd. 's Avonds lekker gegeten bij de pizzeria Paradiso en vroeg naar bed.
Wordt vervolgd.
Lieve allemaal, het is weer tijd om jullie op de hoogte te brengen van onze reis-plannen.
Van al dat thuis zijn, geen dagelijkse ritjes op en neer naar Rijswijk en Zoetermeer, geen uitzien naar het vrije wekend daar de hele week bij ons weekend is, etc etc hebben wij weer heel veel zin gekregen om onze horizon te verbreden. Dit loopt in de maand augustus een klein beetje uit de hand, daar door omstandigheden alle uitjes/reisjes achter elkaar plaats vinden.
Zo gaan we van 13 augustus tot 15 augustus naar Limburg. Hebben daar al een tijdje geleden een (hoop ik) leuk hotelletje geboekt en gaan dan op dinsdag 14 augustus een dagje naar de Floriade in Venlo. Zijn we nog nooit geweest en we zijn eigenlijk wel benieuwd wat al die buitenlandse paviljoens te bieden hebben.
Ook boekten we al lang geleden tickets naar Praag van 27 augustus t/m 31 augustus. Dat waren van die goedkope tickets via Groupon. Bij het reserveren blijkt dan echter dat er maar weinig vluchten echt goedkoop zijn daar je veel geld kwijt bent aan de luchthavenbelastingen. Praag was een van de goedkopere mogelijkheden, leuke stad waar we zo'n 15 jaar geleden geweest zijn en nog wel een keer naar toe willen. Drie volle dagen daar, dat wordt dus weer genieten van het Parijs van Oost Europa.
Ondertussen kregen we een uitnodiging van ons nichtje Heleen om naar Oostkapelle te komen waar zij een huis huurt en al haar vrienden/familie uitnodigt om op bezoek te komen. Zij woont in Washington en komt jaarlijks in de zomer een paar weken naar Nederland en huurt dan een huis en ziet op die manier iedereen weer. Gezien ons programma gaan we daar van maandag 3 t/m woensdag 5 september naar toe.
Tja het is weer genoeg zou je zeggen... daar ben ik het ook helemaal mee eens. Maar als er dan via de Daily Dream Deal van Arke een aanbieding voorbij komt van een reis naar Gambia voor een prikkie, en een van de 3 data nog precies tussen bovenstaande uitjes past dan is Paul (en ik ook) niet meer te houden. Paul had het me die avond (vrijdag) wel gezegd maar ik was druk met iets anders en heb die aanbieding dus pas na 00.00 uur bekeken. Helaas pindakaas aanbieding was geldig tot 23.59 uur! Maar aanbieding was wel heeeeel erg leuk! Zonder dat ik het wist heeft hij zaterdag alsnog een mail gestuurd naar Tui en werd maandag gebeld dat we nog konden boeken voor de aanbieding! Ik was echt helemaal verrast en blij. En dus.. ... gaan wij van vrijdag 17 augustus t/m 24 augustus naar Gambia. Zitten in hotel Senegambia Beach in Kololi, midden in een tropische tuin, aan het strand en in het centrum. Helaas is augustus de top regenmaand, maar ja daar zijn we inmiddels hier ook wel aan gewend. En daar valt de meeste regen eind van de middag en 's avonds. Temperatuur ca 25 tot 30 graden. Deze keer dus geen rondreis maar een strandvakantie met hopelijk veel tochtjes met de lokale bevolking naar natuurparken, markten en havens.
Zo nu en dan zijn we dus 2 dagen thuis, kunnen we even snel wassen en dan weer op stap. Ik ben benieuwd hoe we er aan het einde van deze 3,5 week op terug kijken maar vooralsnog heb ik er veel zin. Het scheelt dat we in Gambia geen tijdsverschil hebben, alleen 2 lange vluchten. In het hotel in Gambia is internet, dus we zullen proberen jullie op de hoogte te houden. Een verhaal over Praag zal ik wel weer maken van huis uit.
Voor degene die geinteresseerd is in die dagelijke aanbiedingen van Arke hierbij de site waar je je kan inschrijven: http://www.arke.nl/dailydreamdeal.aspx
Dit wordt geen van dag tot dag verslag maar een totaal verhaal over Wenen. Wij zijn inmiddels al weer een paar dagen thuis en waren in Wenen van 24 t/m 28 april . Ik heb al een paar foto's op de site gezet.
Paul was al een paar keer in Wenen geweest, wel altijd voor het werk, dus niet veel tijd voor sightseeing. Voor mij was het op een kort bezoekje na aan Schonbrunn, op doorreis naar Hongarije, wel de eerste keer. En ik, Paul trouwens ook, heb er van genoten. mede dank zij het prachtige weer. Iedere dag strak blauwe lucht en oplopende temperatuur van 18 tot 28 graden op de laatste dag.
Ons pension Neuer Markt ligt hartje centrum. Toen we daar 's avonds laat aankwamen was de ijzeren toegangsdeur gesloten. Dus aanbellen en een stem die zei dat we met de lift naar de 2e etage moesten komen. Daar aangekomen zwaaide een deur open en kwamen we in een gang met witte draperieën langs de muren, rode vloerbedekking. Na een paar bochten kwamen we bij een soort balie, tevens de afscheiding naar het keukentje en naast de ontbijtzaal. Daar werden we ingeschreven en kregen we de sleutel van de kamer, nog een etage hoger, en een sleutel van de buitendeur zodat we de volgende avonden zelf konden binnen komen. Weer terug richting lift, maar gelukkig was er daarvoor nog een trap naar de 3e. Ook daar weer rode vloerbedekking en witte draperieën. Zag er allemaal wel goed uit. Na diverse bochten eindelijk bij kamer 46, een kleine kamer met een nog veel kleinere douche. Denk zo'n 80 bij 80 max. maar zou ook nog kleiner geweest kunnen zijn. Bedden prima. We keken uit op een binnenplaats, voordeel lekker rustig en we konden dag en nacht het raam open laten staan. Het pension heeft gratis Wifi, wel een speciale want verbinding eigenlijk alleen mogelijk in de gang. Heb dus in navolging van buren op de gang gezeten. Beneden was de verbinding overigens niet veel beter. Ontbijtbuffet goed verzorgd. Dus al met al voor de prijs die we betaalden een prima verblijf. En dan nu Wenen zelf:
We zijn, denk ik, in bijna alle kerken in Wenen geweest. De torens van de grote Stephansdom in hartje centrum zie je bijna overal weer opdoemen. Makkelijk herkenningspunt. Prachtige gotische kerk met 2 torens die je op kunt (de ene via ruim 300 treden) en de andere via een lift. Wij kozen voor de lift en hadden vanaf die toren een prachtig uitzicht over de stad en op het dak van de kathedraal waarop 250.000 gekleurde dakpannen liggen met 2 afbeeldingen, wapen van de familie van Habsburg. Verder doken wij de catacomben in waarin veel graven. In een deel van de catacomben werd toen Wenen getroffen werd door de pest, alle lijken op een grote hoop gegooid. Dat ging natuurlijk op den duur zo stinken dat besloten werd dat de gevangen de botjes en beentjes moesten schoon maken en opstapelen. Zo ontstond een hoge berg van zo'n 3 meter met botten, die nu nog te zien zijn. In diverse nissen zie je ook nog stapels schedels etc. Ook opvallend waren diverse afbeeldingen van ene meneer Anton Pilgrim. Hij maakte o.a. de preekstoel en besloot dan ook maar een paar typische portretten van hem zelf te maken onder het oude orgel en een onder de preekstoel.
Een andere mooie kerk is de Karlskirche, gebouwd nadat Wenen verlost was van de pest (1713) en waarbij ruim 8000 mensen stierven. Voor de beschermheilige van de strijd tegen de pest, Karl Borromeo, staat een standbeeld voor de kerk. Bij de ingang ook 2 grote zuilen met afbeeldingen. Een beetje verbaasd zagen wij dat er diverse stellages binnen in de kerk stonden. Renovaties? Nee, je kon via een van dei stellages met een lift naar het nokje van de koepel (binnen) en zo van dichtbij de schilderingen in de koepel heel goed bekijken. Een hele ervaring. Engeltjes van dichtbij zien. Daarna konden we nog een trap omhoog en in het uiterste topje komen en (helaas) door de ramen met hekwerk er voor uitkijken over de stad. Bij de ingang konden we kaartjes kopen voor een concert voor diezelfde avond. De vorige avond waren we net naar een concert geweest maar dit konden we niet laten. Dus kaartjes gekocht, 1e rij. We hadden al ontdekt da het heel koud was in de kerk, dus 's avonds met extra vest en sjaal, naar het concert. Prachtig vioolconcert van Vivaldi (4 Jahreszeiten) en Mozart gehoord. Genieten!!!! Na het concert (het was inmiddels donker) foto's gemaakt van de kerk weerspiegeld in de vijver voor de kerk.
Een kerk die we ook steeds weer tegen kwamen was de Peterskirche, barok en nogal wat fresco's. Bijzondere was dat de kerk helemaal vol zat daar er een orgelconcert werd gegeven. We hebben daar ook een tijdje zitten genieten van de mooie klanken. In dit geval dus sprake van op het juiste moment op de juiste plek!
Over de andere kerken kan ik kort zijn, allemaal heel mooi, maar geen noemenswaardige bijzonderheden.
Tja en wat is Wenen zonder paleizen? Ook daarvan bezochten we er natuurlijk verschillende. We beginnen met het Hofburg. Ligt midden in de stad en is omgeven met diverse parken. Het geheel bestaat uit diverse vleugels, steeds werden weer delen aangebouwd. Het paleis is nu voornamelijk museum, een paar zalen zijn nog ingericht zoals vroeger. Het staat vol met heel veel serviezen, zilver en gouden bestek, dienschalen, vazen etc. Hier en daar een stuk eettafel gedekt zoals dat vroeger gewoonte was. Voor iemand die houdt van servetten vouwen, voldoende voorbeelden daar. En daar tussen door de verhalen over Keizer Franz Joseph en zijn vrouw Elisabeth (Sissi). Niets geen romance, maar verdriet, eenzaamheid en een in zichzelf gekeerde vrouw. En helaas kan al die rijkdom, glitter en glammer daar niets aan veranderen. En tot overmaat van ramp wordt ze dan ook nog eens vermoord in Zwitserland. Treurig verhaal!
Naast het paleis de Spaanse Rijschool. We hebben in de stallen een paar Lippizaner paarden gezien, maar hadden geen tijd meer voor een voorstelling.
Het tweede paleis dat we uitgebreid bekeken was Belvedere. Prins Eugen van Savoy had gevochten tegen de Turken en na de overwinning om de onafhankelijkheid van Spanje kreeg hij zoveel geld dat hij daarvoor niet een maar twee paleizen liet bouwen, Ober en Unter Belvedere. Dit speelde zich af ca 1720. Tussen beide paleizen een prachtige tuin die doet denken aan Versailles, met fonteinen, brede paden en plantsoenen en beelden. In Unter Belvedere zijn nu voornamelijk tentoonstellingen. Je ziet nog wel iets van de oude zalen maar daar heb je wel veel fantasie bij nodig. Aan de tuinzijde een terras met de meest lekkere hapjes en drankjes, home made ice-tea bijvoorbeeld. Duuuuuuuur maar heerlijk! Lekker onder het parasolletje gezeten en gegeten anders was het veel te warm. Het Ober Belvedere en de tuinen hebben we weer een andere dag bezocht. Dit paleis is veel mooier dan het lager gelegen paleis. Alleen al bij binnenkomst in de hal kijk je je ogen uit, prachtige beelden, een monumentale barokke trap die uitkomt in de ontvangstzaal, de zgn marmerzaal. Alle glorie van vroeger komt hier weer terug. Aan weerszijde van deze zaal weer verschillende zalen, deels veranderd in tentoonstellingsruimte en deels nog zichtbaar als slaap-, eet- en woonvertrekken. Aan beide uiteinden van het paleis is een torentje. Een daarvan is als kapelletje in gebruik. Erg veel aandacht wordt besteed aan Gustav Klimt, een schilder uit de 19e eeuw. Heel veel van wijn werken zijn hier, maar ook in andere paleizen en kerken, tentoongesteld. Der Kuss is zijn beroemdste werk, je ziet overal kopieën daarvan. Mooi? Ik weet het niet!
Schloss Schonbrunn hebben we deze keer niet bezocht, te ver uit het centrum. Dus wellicht nog een uitdaging voor een volgend bezoek aan Wenen. Zo zijn er ook nog verschillende musea, andere paleizen etc te bezoeken.
Wij hebben ons nog wel 'verdiept' in de cafés. Volgens ons gidsje zijn er diverse 'must see and try' cafés in Wenen. En dat laten we, lekkerbekken als we zijn, natuurlijk niet aan ons voorbij gaan!! Cafe Demel, oude zaak, beneden gebakjes winkel en tevens veel chocalade in de vorm van sachertaarten, maar ook bonbons etc. Achterin de zaak een open keuken zodat je kan zien hoe e.e.a. gemaakt wordt. Boven diverse kamers met gezellige zitjes waar je dus koffie en thee kan drinken met of zonder taartjes, en dus voor ons met! Beneden hadden wij onze keuze al gemaakt: een anna-taartje. Een punt chocolade taart wel zo lekker, daar zijn geen woorden voor. Maar daarna zit je ook meteen vol zo machtig! Tot mijn schande moet ik bekennen dat wij hier zelfs 2 keer geweest zijn. De tweede keer was het daar zo druk dat we op onze beurt moesten wachten. Gelukkig waren we nr 2, maar achter ons stonden ze zelfs op de trap al in de rij. Heerlijke pot Darjeeling thee erbij, windje door het open raam in de rug. Beter kon gewoon niet. Deze tweede keer was ons laatste ding wat we deden voordat we weer naar het vliegveld gingen voor de terugvlucht.
Natuurlijk mocht een bezoek aan hotel-restaurant Sacher ook niet ontbreken. Hier konden we heerlijk buiten zitten. De Sachertaart van Paul vonden wij beiden lekkerder dan deze. De chocola die Paul gebruikt is puurder en ook de vulling met meer abrikozenjam vinden wij lekkerder en minder droog.
De derde die we moesten zien en proeven was cafe Central. Iets verder uit het centrum, maar oh zo de moeite van het bezoeken waard. Hier dronken we alleen maar een kop heerlijke koffie daar we het ontbijt net op hadden. Het cafe was vroeger trefpunt voor de intellectuelen en volgens het gidsje komen er meer dan 1000 gasten per dag een kopje koffie drinken. Het cafe maakt onderdeel uit van een vroeger paleis. Dit is ook wel te zien aan het plafond. Heel mooi!
Verder zijn we nog langs het raadhuis gelopen, helaas werd er juist een heel groot podium voor gebouw zodat we niet zo'n mooie indruk daarvan konden krijgen. Overigens wel van het park daarvoor, paarse seringen en tulpen in allerlei tinten paars. Heel erg mooi! Daarnaast staat het huidige parlement. Op de terugweg naar het hotel liepen we langs het Stadtpark waarin het beeld staat van Strauss, en de zgn Kursaal waar we voor de tweede avond een concert hadden gereserveerd met voorafgaand een 4-gangen diner. Dat was een heel geslaagde avond. Een beetje in stijl gekleed, feestelijk diner en daarna het concert met een danspaar die de Weense wals dansten. Tevens een sopraan en tenor. Als toegift werd de bekende Radetzky Mars gespeeld, bekend van het Nieuwjaarsconcert in Wenen. Leuk om daar nu ook zelf eens bij aanwezig te zijn en mee te kunnen klappen.
Een van de andere avonden natuurlijk Wiener Schnitzel gegeten. Oh ja en we hebben ook een nieuwe drankje gevonden: Aperol. We hadden al een paar keer mensen op de terrassen gezien achter een groot wijnglas gevuld met een oranje drankje, blokjes ijs en een schijfje sinaasappel. Dat bleek dus Aperol te zijn: witte wijn of prosecco, aperol likeur en een beetje spuitwater. Oei das lekker!!!!!!!! Zie nu op internet dat het het drankjewas in Italie. Dus we lopen alweer achter, en de likeur kunnen we gewoon halen bij AH. :-)))
Met dank aan TUI voor de gratis KLM tickets, hebben we een paar fantastische dagen gehad. Voorlopig blijven we nu maar weer even thuis. Ook daar is nog van alles te doen zoals slaapetage behangen, nieuwe vloerbedekking leggen etc. De volgende reis die we hebben geboekt is Myanmar, vertrek 30 oktober 2012. Nog een half jaar te gaan dus waarin we ons zeker niet zullen vervelen.
Tja, het is al een week geleden dat we terug vlogen naar NL. Lijkt me eigenlijk al weer langer. Raar he hoe snel je weer aan de dagelijkse gang van zaken went.
Ik eindigde het vorige verhaal op vrijdagavond met de verwachting dat we zaterdag nog met de duikschool naar een mooie duik- en snorkelplaats zouden gaan. We worden inderdaad om 9 uur 's morgens om 9 uur opgehaald, langs de duikschool waar we een complete snorkel uitrusting meekrijgen, incl pak. Daarna met de jeep en gids richting Moray Garden waar het prachtig duiken en snorkelen is. Verschillende restaurantjes en sanitaire voorzieningen daarbij. Paul en ik werden daar achter gelaten met aanwijzingen waar we het meeste konden zien. Wigger en gids reden verder door waar ze zouden gaan duiken. Wij hadden wat moeite het water in te lopen met de flippers maar daarna een prachtig rondje gezwommen en veel koralen en vissen gezien. Wigger en gids hebben daarna ook nog gedoken in hetzelfde gebied als waar wij snorkelden. Wij hebben toen ook weer een stuk gezwommen en een nog mooier deel gezien. Ik bedacht dat het wel leuk zou zijn Wigger uit het water te zien komen, dus op een bankje gaan zitten en ja hoor al vrij snel kwamen die 2 boven water met de flessen op de rug. Dus gauw een paar foto's gemaakt. Daarna nog met z'n 4tjes een hapje daar gegeten en weer terug naar de duikschool. Wigger moest alles nog administratief afhandelen en betalen en daarna zijn we naar ons hotel teruggebracht. Nog even lekker gezwommen in het zwembad en daarna verkleed om de bus van 6 uur richting het centrum te nemen. Wigger en Paul kochten daar nog een t-shirt en daar bleek dat Wigger en ster in afdingen is en met een enorm charmante lach. Daarna gegeten in een restaurant aan de boulevard. De vorige keer probeerden zo ons daar al binnen te loodsen, maar dat konden we nog afketsen onder het mom dat we Wigger moesten ophalen, maar tja nu liepen we dus met z'n 3tjes langs en werden we meteen weer herkend. Ze deden hun uiterste best en we konden bijna niet anders dan daar naar binnen te gaan en zaten aan een ronde tafel direct aan het water. We aten daar heerlijke vis, Wigger vlees, een verscheidenheid aan voorgerechtjes (gratis) en ijs toe (ook gratis). Hier werd wel weer alcohol geschonken zodat we een toast konden uitbrengen op mijn zusje Marguerite die vandaag jarig is. Daarna naar huis, laatste nachtje. Kamer mogen we houden tot 12 uur en de bus naar het vliegveld komt om half één, dus dat sluit mooi aan. Na ontbijt koffers gepakt en nog even naar het zwembad gegaan. Om half één stond er een busje klaar en reden we in een uurtje naar het vliegveld. Machine was iets te laat maar uiteindelijk zijn we 10 voor 10 's avonds geland en was Wigger nog net op tijd voor de laatste trein naar Deventer en hadden wij ruim de tijd voor de trein naar Nieuwerkerk aan den IJssel. Dus ook nog even tijd voor een heerlijk kopje koffie. Even over twaalf uur waren we thuis .
We hebben een fantastische reis gehad en het was weer super gezellig met Wigger als reisgenoot. Egypte kunnen wij iedereen van harte aanbevelen. Een fantastisch land boordevol geschiedenis, cultuur, natuur en strand, zee en aktiviteiten.
Onze volgende trip wordt een stedenreis naar Wenen eind april en we hopen in oktober naar Birma/Myanmar te gaan. Ik zal een dezer dagen nog een paar foto's aan deze reis toevoegen. En voor nu rest mij alleen nog jullie een prettig voorjaar en zomer te wensen en tot ziens ergens in oktober.
Hallo, na een inspannende dag even achter de Ipad om nog een verhaaltje te schrijven. Het is nu bijna 9 uur 's avonds en ik zou zo maar in slaap kunnen vallen maar dan ben ik morgenochtend om 5 uur alweer wakker en dat wil ik ook niet. Het verhaal over het inspannende dagje volgt straks.
De laatste dag in Cairo was super interessant. Met de bus naar de piramides van Gizeh. De grootste, de piramide van Cheops, waarvoor meer dan 2 miljoen uitgehouwen steenblokken werden gebruikt, zijn we ingegaan. We moesten een heel eind naar boven klimmen, gebogen een soort van trap op lopend en dus vermoeiend. Bovengekomen troffen we slechts 1 sarcofaag aan. Alle moeite voor niets? Nee alleen al de gedachte dat je daar in zo'n piramide rondloopt is zoiets unieks, dat we dat niet hadden willen missen. Om iedere grote piramide staan verschillende kleinere voor de vrouwen, wat een discriminatie he! Op deze site nog 2 wat kleinere piramides waar we niet meer ingingen en vlakbij ook een grote Sfinx met het lichaam van een leeuw en de kop van een mens. Gezicht klinkt dus beter. Overal kamelen en waag het niet een foto te maken want dan moet je betalen. Afschuwelijke praktijken ook van de verkopers die je gewoon een boek of sjaal of wat dan ook in de arm drukken en maar door blijven zaniken. Daarna doorgereden naar de dodenstad Saqqara waar de trappiramide van Djoser staat. Helaas deels in de steigers. Trappiramide omdat de zijkanten niet vlak zijn maar omdat er steeds een nieuwe iets kleinere laag op gebouwd werd. Gelucht in hetzelfde restaurant als de dag ervoor, met gegrild vlees en allerlei hapjes. Lekker buiten en heel gezellig. Tot slot nog naar Memphis gereden (alles ligt eigenlijk in groot Cairo) waar we een openluchtmuseum bezochten. Belangrijkste was wel het enorme beeld van Ramses II dat gevallen is en bekeken kan worden van een hoger gelegen galerij. Het beeld is ruim 10 meter lang en erg mooi bewaard gebleven. Daarna door de files weer terug naar het hotel. Verkleden en daarna met een klein deel van de groep uit eten geweest in een typisch Egyptisch restaurant. Was erg lekker. We zijn er heen gereden met een klein busje waar iedereen zo in kan stappen, Maar wat als je met 8 man bent. Proppen dus en lachen gieren brullen. Op de terugweg vonden we een lege bus, dus geen probleem. Die busjes zijn trouwens allemaal VW busjes, zo'n 40 jaar oud, die massaal zijn ingekocht. Ze rijden maar in een lange straat (zo'n 5 km lang) en op diverse punten zijn er service stations waar de busjes in geval van panne gerepareerd kunnen worden. Straatbeeld daar dus 70% VW busjes, rest gewone auto's en bussen. Terug in het hotel besloten om nog even een waterpijp te roken in een cafe. Dit alles samen met de gids Emed. Wat een fantastische vent is dat. De volgende dag vroeg op want de bus naar het vliegveld met nog 2 andere gasten vetrok om half 9. 4 gasten gingen nog door naar Alexandrië en de rest vloog naar Hurghada. En wij dus naar Sjarm el Sheik. Mooi op tijd allemaal en daarna nog een taxirit van ongeveer 1 uur naar Dahab. En hier begon onze vakantie. Leuk hotel, direct aan het strand, zwembad. Kamer zowaar meteen goed met een 3e bed. Ruim genoeg en vanaf balkon zie je een stukje van de tuin en zee. All inclusive, dus super handig. Maandag, dag na aankomst met het hotelbusje naar de plaats Dahab gereden. Leuk dorpje, met gezellige boulevard. Wigger daar op zoek naar een duikschool en heeft zich opgegeven voor wat duiken en een vervolgcursus advanced. Gisteren de eerste 2 duiken gedaan, morgen nog 3 en vrijdag nog 2. Aan de boulevard lekker sandwiches gegeten en daarna een stuk richting hotel gelopen en de rest per taxi. Dinsdag ging Wigger dus duiken en Paul en ik de hele dag op ons gat in het zwembad. Het was erg mistig, later bleek het woestijnzand te zijn. Daar liggend bedacht ik me dat het eigenlijk niets voor ons is zo lui liggend. Laat mij maar actief bezig zijn! En dat hebben we vandaag dus geweten. Vroeg op, 06.30 uur, ontbijt en op voor een Jeepsafari, de Sinai woestijn in. 8 gasten, een gids en een chauffeur. Eerst een stukje gereden over geasfalteerde wegen, diverse checkpoints waar we zelfs onze paspoorten moesten laten zien en uiteindelijk aangekomen bij het beginpunt van de wandeling door de zgn witte Canyon. En dat begon meteen al goed, we moesten de diepte in via een koord de kloof in. En dat met mijn hoogtevrees ;-((. Maar er was geen uitweg dus ik moest wel. Met behulp van Paul en de gids is het me gelukt naar beneden te komen, achterstevoren en dus gelukkig niet de diepte inkijkend lukte het. Een waarlijke overwinning op mezelf. Zelfs Wigger was trots op zijn moeder :-). Daarna door smalle spleten dan weer bredere delen de kloof door gelopen gedurende zo'n 1,5 uur. Prachtige tocht, klimmen en dalen en daar waar nodig met hulp van gids en/of Paul. We eindigden bij een oase waar een bedoeïenen familie woont. Daar hebben we geluncht. Daarna weer met de auto door de woestijn, heuvel op en heuvel af, van die hele steile, soort 8-baan, bergen waarvan je niet ziet hoe je er aan de achterkant af zult donderen. Fantastisch! Weer uitgekomen bij een bedoeïenen tent waar we (zoete) thee dronken en daarna wandelend door de rode Canyon, minder diep dan de witte en ook schitterend. Om een uur of 5 waren we weer terug in het hotel. Heerlijk zo'n actieve dag, ook al had ik zo nu en dan wel last van mijn hoogtevrees. Morgen en overmorgen gaat Wigger weer duiken en wij zien wel wat we gaan doen. In ieder geval morgen eind van de middag weer naar Dahab waar we gaan eten.
Zo we zijn weer bij. Ik weet niet of ik nog een deel schrijf daar we maar weinig zullen ondernemen. Zo niet dan schrijf ik het laatste deel vanuit Nieuwerkerk.
Daaaaag
PS daar ben ik nog even, vandaag vrijdag 23 maart. Wigger heeft zijn advanced duik cursus gisteren en vandaag afgemaakt. Gistermiddag hebben we met z'n 3tjes gesnorkeld hier bij het hotel op de zgn huisrif. Heel mooi. We dachten dat het koud water was, maar dat viel mee. Boven water door de harde wind was het een stuk kouder. Om 6 uur moest Wigger een nachtduik maken toen zijn wij ook richting Dahab gegaan waar we hem om half 8 oppikten en daar een hapje aten. Meteen ook maar een extra reistas gekocht, want de spulletjes passen niet meer in de koffers. Vandaag zijn Paul en ik naar Blue Hole, een van de mooiste duik en snorkelplaatsen van Dahab geweest. Was inderdaad supergaaf. Prachtige koralen en kleurrijke vissen gezien. Ook kwallen, waar ik bij de 1e snorkeltocht echt bang werd door zo'n onding bestraald te worden en snel naar voren of naar achteren zwom, maar voor de 2e tocht bleek dat deze niet stralen. Gelukkig maar alleen jammer dat ik niet vanaf het begin wist. En nu lekker nog even in de kamer, Paul en Wigger liggen te tukken en ik ga nu het verhaal even versturen. De koek zit er helaas bijna op, morgen nog een volle dag. Gaan dan ws met Wigger mee naar een bepaalde duikplaats waar we ook kunnen snorkelen. Gezellig. En dan zondag spullen pakken en zo rond 12 uur richting vliegveld. Daaaaaag Emiie
Goedemiddag, zaterdagmiddag 5 uur. Voor ons in de Arabische wereld is het weekend al weer bijna voorbij. Maar jullie hebben nog een heerlijke vrije zondag te gaan en naar wat ik begreep met lekker weer. Eindelijk voorjaar?
Ik eindigde vorige keer dat we woensdag naar tempels van Karnak en Luxor zouden gaan. Lekker vroeg weg, nog niet al te warm en genoten van de tempel van Karnak, wat vroeger gewoon een complete stad was. De koningen kwamen daar regelmatig en namen hun hele gevolg mee. Karnak was met de zgn Sfinxenlaan (3 km lang) verbonden met de tempel van Luxor. Stukken daarvan zijn nog in takt, aan weerszijde van de straat allemaal beelden van Sfinxen. Heel veel mooie afbeeldingen ( deels in originele kleur), pilaren en beelden zijn daar nog te zien. Een (zeer plastische) afbeelding van een vrouw die een kind baart heb ik op mijn facebook pagina geplaatst. Maar er zijn zo verschrikkelijk veel afbeeldingen dat je echt maar een heel klein deel ziet. Daarna met de bus door naar de Luxor tempel, die bekeken en een stukje over de Sfinxenlaan gelopen. Terug op de boot geluncht en wat op het dek gezeten en 's avonds weer in onze Arabische gewaden gegeten. Aansluitend een optreden van een buikdanseres, die behalve haar buik ook haar borsten op en neer liet dansen en een danser die allerlei toeren uithaalde met de diverse rokken die hij aan had. 's Middags ook al afscheid genomen van Emed de gids, daar die 's avonds al met de nachttrein naar Cairo zou gaan. Tot onze verrassing vertelde hij toen dat hij ons ook zal gidsen in Cairo. Reden daarvoor is dat wij 2 tamelijk zonderlinge figuren in de groep hebben. Ze reizen samen blijkbaar heel wat af, maar hebben eigenlijk wel wat begeleiding nodig. De groep vangt hen deels op maar Emed zorgt ook goed voor hen en zij accepteren zijn gezag. De een is klein en heeft een heel diepe stem, heeft vaak kapotte en vieze kleren aan (gisteren hebben ze nieuwe T-shirts voor hem gekocht) de ander is lang, ziet er wat beter uit. Ze hebben zich al een aantal keren laten afzetten, wat dan door Emed weer teruggedraaid kon worden, kopen heel veel souvenirs en zijn daardoor prooi van veel oplichters. Maar we hebben ook veel plezier met en om hen. Dat even tussendoor. Donderdag onze laatste dag aan boord. We hebben inmiddels gehoord dat de bus naar het station ons pas om half 10 's avonds komt ophalen. Hut dus een dag langer aangehouden, ontbijt en lunch was nog inbegrepen en ook alle softdrinks tot aan vertrek. Tja en wat doe je dan zo'n dag. Wij zijn de stad ingegaan, om een deel van de Sfinxlaan gelopen, en toen een souk in. Heel veel winkeltjes en nog veel meer mannetjes die je proberen de winkel in te krijgen. We vonden uiteindelijk een leuk winkeltje met allerlei snuisterijen. Wigger zocht een waterpijp uit die we ook testten inclusief kooltje en allerlei soorten tabak. Verder kochten we daar nog wat beeldjes. En na behoorlijk onderhandelen tot een leuke deal gekomen. Het leuke van dit winkeltjes was dat ze ons heerlijk ons gang lieten gaan zonder ons lastig te vallen. Want dat is heel erg hier in Cairo, zeer agressieve verkopers die je gewoon dingen in je handen/armen duwen, onaardig zijn als je niets wilt. Heel onplezierig want je wordt er bij iedere bezienswaardigheid weer mee geconfronteerd. Maar dit dus even terzijde. Na de lunch aan boord de koffers gepakt, nog even op het dek zitten lezen en rond een uur of 6 weer Luxor in, in een boekenzaak een boekje Egypte verleden en heden met leuke platen gekocht, weerde souk op en neer gelopen en daarna gegeten bij de......... Mc Donalds. Was erg lekker na alle buffetten aan boord. In de lounge van de boot nog een lekkere kop koffie, en daarna met de bus naar het station. En de treinreis? Sinds we hoorden dat het 2-persoons coupe's waren, hadden wij er wel zin in. Kon alleen maar stukken beter zijn dan alle treinreizen die we vorig jaar hadden in China. En dat klopte ook: 2 bedden boven elkaar, een eigen wastafeltje, redelijke schone toiletten, en zelfs nog een diner in de trein. Maar ja na de Macs hadden wij geen trek meer. Daarna lichten uit en ondanks dat het veel beter was heb ik amper een oog dicht gedaan. In de coupe piepte en kraakte er van alles, de trein reed niet soepel over het spoor. Dus al met al een voor mijn gevoel super lange nacht, terwijl we toch al om 6 uur gewekt werden. Jammer, voor Paul gold hetzelfde en Wigger tukte de hele nacht door! In Cairo opgehaald door de reisagent en gebracht naar ons hotel (Barcelo hotel, spaans) en na een uur op weg om naar het Egyptisch Museum te gaan. Bedoeling was dat iedereen even kon douchen en zich opfrissen, helaas dat gold niet voor ons. Onze 3-persoonskamer was weer niet in orde. Groot Kingsizebed, en een sofa. Die konden we uittrekken om een derde bed van te maken. Helaas een matras waar je doorheen zakte, ca. 6-7 cm dik. Geen 3e handdoek, geen 3e flesje water en bed was natuurlijk niet opgemaakt. Dus de mannen naar beneden en de hulptroepen kwamen al vrij snel boven met een superdik matras dat nu op de sofa ligt. Het bed werd meteen opgemaakt en handdoeken etc werd ook geregeld. Maar daardoor geen tijd meer om te douchen, dus snel waslap over het gezicht en naar beneden. Op de weg naar het museum om het zgn Tahrirplein gereden. Er staan nog wel wat tenten maar voor de rest is het daar nu rustig. Het museum ligt aan het plein en is dus gewoon geopend. Prachtige dingen daar gezien. Mooie zaal met beelden van Toetanchamon, zalen vol met mummies veelal heel goed bewaard gebleven, pilaren, graftombes etc. Daarna doorgereden naar een restaurant waar we vandaag ook hebben geluncht omdat het zo lekker was. Buiten in een grote tuin, allemaal kleine hapjes en geroosterd vlees, kip en vis. Daarna door het drukke verkeer naar de Citadel van Salah Al-Din met een super grote moskee. Daar zijn we op kousenvoeten naar binnen gegaan en alles bekeken, er helemaal om heen gelopen. Erg mooi, maar helaas begonnen we toch allemaal wel erg moe te worden na die slechte nacht. In de bus op weg naar het restaurant en op weg naar de moskee was ik al in diepe slaap en dat werd natuurlijk niet beter. Op weg naar het hotel maakten we nog een stop bij een grote bazaar. Maar daar was het zo verschrikkelijk druk dat ze het niet aandurfden met ons daardoorheen te lopen. Dus buiten op een terras nog een heerlijke kop thee gedronken en toen terug naar het hotel. Snel gegeten en naar bed, Oh wat heb ik een heerlijke nacht gemaakt. Vandaag pas om half 9 verzamelen voor een bezoek aan de piramides van Gizeh, de trappiramide van Saqqara en Memphis de oude hoofdstad van Egypte. Maar daarover volgende keer meer. Nu opfrissen en uit eten met een kleiner groepje en Emad in een typisch Egyptisc restaurant waar we met het OV naar toegaan.
Zondag het is nu half 11 over een uur gaat ons vliegtuig en we zitten nu op het vliegtuig en hebben free wifi. Dus nog ff tijd om het verhaal door testuren . Daaaag
